“Καλώς ήρθατε στο blog Physical Relief Panagiotopoulos (prpanagiotopoulos.blogspot.com). Το blog παρουσιάζει κυρίως φυσικοθεραπευτικά θέματα, καθώς και επαγγελματικούς σταθμούς κατά την ενασχόλησή μου με το χώρο. Ο δρόμος για την αποκατάσταση των παθήσεων και την αντιμετώπιση του πόνου, δεν είναι πάντα αυτοκινητόδρομος με μεγάλες ευθείες, αλλά συχνά είναι ένας δύσβατος χωματόδρομος με πολλές στροφές. Καλείται λοιπόν ο φυσικοθεραπευτής, σε συνεργασία με τον ιατρό, και εφοδιασμένος με γνώσεις, εξοπλισμό, υπομονή, να διανύσει τον εκάστοτε δρόμο με επιτυχία. Αργά ή γρήγορα όμως, το χαμόγελο του ασθενή τον ανταμείβει...” Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Κάκωση βραχιονίου πλέγματος

Των Χρήστου Νικήτα Πουλή, Γιάννη Παναγιωτόπουλου (δημοσιευμένο στο ebasket.gr)

Το βραχιόνιο πλέγμα (brachial plexus) είναι μια ομάδα περιφερικών νεύρων, που ξεκινούν με τις νευρικές ρίζες της αυχενικής μοίρας (σε επίπεδο Α5 – Θ1), και καταλήγουν στα δάκτυλα του άνω άκρου. Ο ρόλος του είναι πολυσήμαντος, αφού νευρώνει κινητικά και αισθητικά το άνω άκρο.

Όπως είναι φανερό, κακώσεις του βραχιονίου πλέγματος μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές δυσλειτουργίες. Η συγκεκριμένη κάκωση στο μπάσκετ αποτελεί σπάνια περίπτωση, αλλά όχι απίθανη αφού τη συναντάμε σε ποσοστό 1.1%.
Εκτός από την αθλητική κάκωση, ο τραυματισμός του βραχιονίου πλέγματος μπορεί να προέρχεται, από οστεόφυτα αυχενικών σπονδύλων (οστικές προεξοχές), από κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων, στενώσεις μεσοσπονδυλίου διαστήματος, από τον τοκετό (μαιευτική παράλυση), καθώς και από τροχαία ατυχήματα (π.χ. κάκωση δίκην μαστιγίου, πτώση με μοτοσυκλέτα κ.α.). Υπάρχουν βλάβες ανώτερου τύπου (Duchenne) σε επίπεδο Α5 – Α6, βλάβες μέσου τύπου σε επίπεδο Α7, και βλάβες κατώτερου τύπου (Klumpke) σε επίπεδο Α8 – Θ1.

Οι βλάβες που μπορεί να προκαλέσει μία κάκωση στο βραχιόνιο πλέγμα, είναι η νευραπραξία (πάρεση), η αξονότμηση, και η νευρότμηση. Σε πλήρη βλάβη του βραχιονίου πλέγματος, έχουμε παράλυση του άνω άκρου (μονοπληγία).
Οι διαγνωστικές εξετάσεις (X – RAY, MRI, ΗΜΓ, μυελογραφία), επιβεβαιώνουν την κάκωση, και μας δίνουν μια σαφή εικόνα για το μέγεθός της. Πέρα από αυτές όμως, ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να εφαρμόσει κλινικές δοκιμασίες, και να εξετάσει τη μυϊκή ισχύ, τα αντανακλαστικά, ή την αισθητικότητα (δερμοτόμια), για να αξιολογήσει τον ασθενή.

Γνωρίζουμε ότι η αποκατάσταση της βλάβης του νευρικού ιστού, είναι μια μακρόχρονη διαδικασία. Ο φυσικοθεραπευτής επιστρατεύει τα φυσικά μέσα που διαθέτει, ώστε να επιταχύνει αυτή τη διαδικασία, και να βοηθήσει τον ασθενή να αποκτήσει ένα ικανοποιητικό λειτουργικό επίπεδο.

Επιγραμματικά αναφέρουμε τα παρακάτω:

1. Ηλεκτροθεραπευτικά ρεύματα (TENS, EMS).
2. Κινησιοθεραπεία (παθητικές, υποβοηθούμενες, εκκρεμοειδείς, P..N.F., ισοτονικές, Mirror therapy).
3. Διατατικές ασκήσεις.
4. Τοποθέτηση λειτουργικού νάρθηκα σε σωστή θέση, ώστε να βοηθήσουμε στην ανάπλαση του νευρικού ιστού. Κατά την κινησιοθεραπεία, ο νάρθηκας αφαιρείται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου