“Καλώς ήρθατε στο blog Physical Relief Panagiotopoulos (prpanagiotopoulos.blogspot.com). Το blog παρουσιάζει κυρίως φυσικοθεραπευτικά θέματα, καθώς και επαγγελματικούς σταθμούς κατά την ενασχόλησή μου με το χώρο. Ο δρόμος για την αποκατάσταση των παθήσεων και την αντιμετώπιση του πόνου, δεν είναι πάντα αυτοκινητόδρομος με μεγάλες ευθείες, αλλά συχνά είναι ένας δύσβατος χωματόδρομος με πολλές στροφές. Καλείται λοιπόν ο φυσικοθεραπευτής, σε συνεργασία με τον ιατρό, και εφοδιασμένος με γνώσεις, εξοπλισμό, υπομονή, να διανύσει τον εκάστοτε δρόμο με επιτυχία. Αργά ή γρήγορα όμως, το χαμόγελο του ασθενή τον ανταμείβει...” Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

H επίδραση της κινηματογραφοθεραπείας (cinema – therapy), σε ανθρώπους με άνοια.

Γράφουν οι: Αλεξούλη Ζωή, ψυχολόγος
Παναγιωτόπουλος Ιωάννης, φυσικοθεραπευτής
Άρθρο δημοσιευμένο στο www.glyfadametropolitans.com

Η κινηματογραφοθεραπεία, αποτελεί μία ψυχαγωγική και συνάμα θεραπευτική μέθοδο, σε ανθρώπους με άνοια. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στις ΗΠΑ. Θα λέγαμε ότι πρόκειται για ένα διαδραστικό cinema, καθώς καλούνται οι ίδιοι οι θεατές – ασθενείς, να συμμετάσχουν ενεργά, απαντώντας σε ερωτήσεις από ψυχολόγο, κατά τη διάρκεια ή μετά το τέλος της ταινίας.

Οι ερωτήσεις σχετικές με την ταινία, αποσκοπούν κυρίως στην νοητική ενδυνάμωση του ατόμου. Για παράδειγμα, καλείται ο θεατής να θυμηθεί το όνομα του πρωταγωνιστή, ή με πιο τρόπο εξελίσεται η υπόθεση της ταινίας. Επιπλέον η cinema – therapy, αποτελεί ερέθισμα για ανοικτή συζήτηση της ομάδας, για θέματα ποικίλου ενδιαφέροντος.

Η παρακολούθηση μιάς ταινίας βέβαια, μπορεί να διεγείρει διάφορα συναισθήματα όπως, χαρά, γέλιο, αγάπη, αγωνία και συγκίνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι, στους ανθρώπους με άνοια οι περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζονται τα συναισθήματα επηρεάζονται λιγότερο. Έτσι λοιπόν παρατηρούμε, ότι οι επιλεγμένες ταινίες, συμβάλλουν σημαντικά στην μείωση των συγκρούσεων ή των εντάσεων μεταξύ των ατόμων, στη βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης, στη βελτίωση της συγκέντρωσης, καθώς και στη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας.

Συνεπώς μια επιλεγμένη ταινία, λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των θεατών που αποτελούν τη θεραπευτική ομάδα (cinema-therapy), και του ψυχολόγου. Ο κινηματογράφος εξάλλου, όπως και κάθε άλλη μορφή τέχνης, βελτιώνουν την αυτογνωσία μας, και απελευθερώνουν το πνεύμα μας. Μόνο που η cinema – therapy, είναι πολλά περισσότερα από μία απλή μορφή τέχνης, όπως προαναλύσαμε.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου και φυσικοθεραπεία

Το Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου (ΣΘΕ), είναι ένα συμπιεστικό φαινόμενο της υποκλείδιας αρτηρίας και του βραχιονίου πλέγματος, με αποτέλεσμα να έχουμε τόσο αγγειακή όσο και νευρολογική συμπτωματολογία. Ανάλογα με την αιτία του συμπτώματος, έχουμε το νευρογενές, το αγγειακό, και το μη συγκεκριμένο ΣΘΕ. Ανατομικά η υποκλείδια αρτηρία μαζί με το βραχιόνιο πλέγμα, ξεκινούν απο τον αυχένα, διέρχονται πάνω απο την 1η πλεύρα, ανάμεσα απο τους σκαληνούς μύες, κάτω απο την κλείδα και από το μείζον θωρακικό μύ, και καταλήγουν στα άνω άκρα. Οιαδήποτε ανατομική παραμόρφωση της περιοχής, προκαλεί τα αντίστοιχα συμπτώματα.

Υπάρχουν διάφοροι αιτίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου. Για παράδειγμα, συγγενή ανατομικά προβλήματα (υπεράριθμη πλευρά στον έβδομο αυχενικό σπόνδυλο, η επιμήκυνση της μίας ή και των δύο εγκάρσιων αποφύσεων του 7ου αυχενικού σπονδύλου, η δισχιδής κλείδα, η εξόστωση της πρώτης πλεύρας, κ.α.). Μία άλλη αιτία μπορεί να είναι, οι τραυματισμοί της περιοχής (π.χ. κάταγμα κλείδας, εξάρθρημα ώμου, κάκωση ανώτερου θώρακα). Επιπλέον το ΣΘΕ, ίσως να εμφανιστεί ως σύνδρομο υπέρχρησης από κακή στάση, από αθλητές, ή άτομα που δακτυλογραφούν πολλές ώρες.

Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, η κλινική εικόνα του ΣΘΕ, ποικίλει ανάλογα με την αιτία του. Συνήθως ο ασθενής παραπονιέται για πόνο στην περιοχή του άνω άκρου, διαταραχές αισθητικότητας με ή χωρίς μούδιασμα, μυική αδυναμία, καθώς και κακή αιματική κυκλοφορία. Η διάγνωση του ΣΘΕ, γίνεται ύστερα από διαφοροδιαγνωστικές μεθόδους όπως είναι οι ακτινογραφίες, η μαγνητική τομογραφία, και το ηλεκτρομυογράφημα, ώστε να αποκλειστούν άλλα παθολογικά προβλήματα.

Αν το πρόβλημα είναι σε αρχικό στάδιο και δεν επηρεάζεται άμεσα η καθημερινότητα του ασθενή, τότε επιλέγεται η λύση της συντηρητικής θεραπείας με φαρμακευτική αγωγή του ιατρού, και φυσικοθεραπεία. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο ασθενής οδηγήται στη λύση του χειρουργείου.
Ο φυσικοθεραπευτής στην πρώτη συνεδρία θα αξιολογήσει τον ασθενή με τα διάφορα κλινικά τεστ (Adson test, Wright test, τεστ μυικής ισχύος, τεστ εντυπώματος κ.α.).

Συνοπτικά μια φυσικοθεραπευτική συνεδρία περιλαμβάνει:

Λύση του μυικού σπασμού με τα διάφορα φυσικά μέσα, και με θεραπευτική μάλαξη.
Eιδικές τεχνικές κινητοποίησης των αρθρώσεων (manual therapy).
Κινησιοθεραπεία, ασκήσεις PNF, για ενδυνάμωση, βελτίωση εύρους τροχιάς, και βελτίωση λειτουργικότητας.
Διδασκαλία ασκήσεων και εργονομικής στάσης του ασθενή, προσαρμοσμένο στην καθημερινότητά του. .
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

25o Eτήσιο Eπιστημονικό Συνέδριο Π.Σ.Φ.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 22, 23 και 24 Ιανουαρίου 2016, στο Πολεμικό Μουσείο (Βασ. Σοφίας και Ριζάρη) στην Αθήνα. Το θέμα του συνεδρίου είναι: Αξιολογείν - Επιλέγειν - Εκτελείν, κλινική συλλογιστική και λήψη απόφασης.

Πιο αναλυτικά η φετινή θεματολογία είναι η ακόλουθη:

• Αξιολόγηση, κλινικός συλλογισμός και λήψη απόφασης στη νευρομυοσκελετική φυσικοθεραπεία
• Παιδιατρική φυσικοθεραπεία: αξιολόγηση και λήψη απόφασης
• Φυσικοθεραπεία στην ψυχική υγεία: αγχώδεις εκδηλώσεις, θέμα πολλαπλών ειδικοτήτων
• Κλινικός συλλογισμός και σχεδιασμός προγράμματος αποκατάστασης του τραυματισμένου αθλητή
• Φυσικοθεραπεία σε καρδιαγγειακούς, αναπνευστικούς και βαρέως πάσχοντες ασθενείς: από την αξιολόγηση στην αποκατάσταση
• Manual Therapy OMT Greece: από την αξιολόγηση στη θεραπεία ή τη διαχείριση
• Αξιολόγηση και κλινικός συλλογισμός στη νευρολογική Φυσικοθεραπεία
• Φυσικοθεραπεία στην υγεία των γυναικών
• Φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση, διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές, σύγχρονες εξελίξεις: προσαρμογή, υιοθέτηση, διάδοση και εφαρμογή στις ανάγκες του Έλληνα ηλικιωμένου
• Νέες τάσεις και καινοτόμες εφαρμογές στη Φυσικοθεραπεία

Το κόστος συμμετοχής για τα μέλη του Π.Σ.Φ. είναι 50€, για φοιτητές 15 €, για τους στρατευμένους δωρεάν, και για τους λοιπούς συνέδρους 80€.

Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο site του συνεδρίου:

http://psf-conference.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Γιατί οι ηλικιωμένοι χάνουν την ισορροπία τους?

Όλοι λίγο πολύ, είχαμε κάποια στιγμή στη ζωή μας μια εμπειρία πτώσης, είτε ως παιδιά είτε ως μεγαλύτεροι σε ηλικία. Για παράδειγμα, παρατηρούμε τα παιδιά πολλές φορές που πέφτουν στο παιχνίδι, αμέσως μετά σηκώνονται χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, εκτός βέβαια από πιθανές εκδορές του δέρματος ή μώλωπες. Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι που είναι πιο επιρρεπείς στις πτώσεις, έχουν αυξημένη επικινδυνότητα να τραυματιστούν, με αποτέλεσμα να έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από την κάκωση (π.χ. κάταγμα ισχίου), και τις δευτερογενείς επιπλοκές μιας παρατεταμένης παραμονής στο κρεβάτι.

Μελέτη σε 60 άτομα τρίτης ηλικίας έδειξε, ότι η συντριπτική πλειοψηφία (71.7 %), είχαν βιώσει κάποια στιγμή στο τρίτο στάδιο της ζωής τους, την τραυματική εμπειρία της πτώσης στο έδαφος (Panagiotopoulos I. et al, 2015). Σύμφωνα με άλλη μελέτη, αν ένας ηλικιωμένος μείνει για 1 εβδομάδα στο κρεβάτι, οδηγείται σε μείωση της δύναμης του τετρακεφάλου κατά 20%, και μείωση της οστικής μάζας της σπονδυλικής στήλης κατά 1% (Dallas Bed Rest Studies, 1940).

Αν λάβουμε υπόψη τις 2 παραπάνω μελέτες, διαπιστώνουμε πόσο καθοριστικό είναι το κομμάτι της πρόληψης των πτώσεων, αλλά και της γρήγορης αποκατάστασης του ηλικιωμένου, με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση της παραμονής του στο κρεβάτι. Η φυσικοθεραπεία είναι κομβικής σημασίας τόσο στην πρόληψη, όσο και στην αποκατάσταση της κάκωσης από πτώση. Αφενός θα μειώσει τις πιθανότητες μιας πτώσης, και αφετέρου θα βοηθήσει τον ηλικιωμένο να σηκωθεί γρηγορότερα από το κρεβάτι.

Το πολυσύνθετο ερώτημα όμως παραμένει. Γιατί οι ηλικιωμένοι χάνουν την ισορροπία τους? Αναζητώντας λοιπόν τις απαντήσεις, βρίσκουμε και τους τρόπους πρόληψης των πτώσεων. Με το πέρασμα των χρόνων (και μετά την ηλικία των 24), η μυϊκή μας δύναμη μειώνεται. Στους ηλικιωμένους έχει μειωθεί σημαντικά η μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων, με συνέπεια να μειώνεται η φάση αιώρησης του ποδιού στη βάδιση, και να σκοντάφτουν στο παραμικρό εμπόδιο.

Άλλα προβλήματα των ηλικιωμένων που επηρεάζουν την ισορροπία στη βάδιση, είναι η εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα (προκαλεί χωλότητα), η ν. Parkinson (προκαλεί μικρό μήκος βήματος, και πάγωμα κίνησης), η κυφωτική στάση λόγω οστεοπόρωσης (διαταράσσεται το κέντρο βάρος του σώματος), και η μικρή βάση στήριξης (πρέπει τα 2 πόδια να έχουν απόσταση μεταξύ τους, στο ύψος των ισχίων).


Επιπλέον, με την πάροδο της ηλικίας, η ισορροπία εκτός από το μυοσκελετικό σύστημα, επηρεάζεται από τη μειωμένη όραση, τη μειωμένη ακοή (λαβύρινθος), καθώς και τη μειωμένη ιδιοδεκτικότητα (η ικανότητα του ανθρώπου να αντιδρά ισορροπιστικά σε εξωτερικά ερεθίσματα, μέσω υποδοχέων). Γίνεται κατανοητό, ότι οι ηλικιωμένοι χρήζουν ετήσιας εξέτασης από οφθαλμίατρο και ΩΡΛ, αφού η όραση και η ακοή συνδέονται άμεσα με την ισορροπία. Ο γιατρός ακόμα, μεριμνά για την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή του ηλικιωμένου, ώστε να αποφεύγονται περιστατικά ζαλάδων ή ορθοστατικής υπότασης, που μπορεί και αυτά να είναι αιτία πτώσης.

Κλείνοντας, να τονίσουμε τη σημασία της ένταξης των ηλικιωμένων, σε συνδυαστικά προγράμματα άσκησης, δύναμης και ισορροπίας, όπως για παράδειγμα το Otago, που έρευνες έδειξαν ότι πετυχαίνει 40% μείωση πιθανής πτώσης, αν κάποιος το εφαρμόζει 3 φορές εβδομαδιαίως, για 1 έτος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι, η αποχή από τις καθημερινές δραστηριότητες, ενοχοποιείται ως η 4 αιτία των πτώσεων, που τελικά οδηγούν κατά 6% στο θάνατο παγκοσμίως (ΠΟΥ, 2011).


Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

Αφιέρωμα στη διάσημη γεροντολόγο Dr. Ana Aslan

Η Dr. Ana Aslan γεννήθηκε το 1897 στην Ρουμανία, και είναι μία από τις σημαντικότερες γιατρούς που υπήρξαν παγκοσμίως στη γηριατρική και γεροντολογία, αφού αφιέρωσε τη ζωή της για την καταπολέμηση της γήρανσης. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, έλαβε τιμητικές διακρίσεις από διάφορες χώρες, ως ελάχιστη αναγνώριση για την προσφορά της.

Το 1952 ίδρυσε το Γηριατρικό Ινστιτούτο στο Βουκουρέστι, στη Ρουμανία, το FLORA. Το FLORA είναι το πρώτο στο είδος του παγκοσμίως, το οποίο αναγνωρίστηκε επίσημα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Πρόκειται για ένα τριώροφο τεράστιο κτίριο, με δυναμική 310 δωματίων, μέσα σε ένα δάσος από πανύψηλα δέντρα στην παρυφή της πόλης.

Ένα ενδεικτικό καθημερινό πρόγραμμα του φιλοξενούμενου στο FLORA περιελάμβανε μεταξύ άλλων, πριν ή μετά το πρωινό γυμναστική (στατικό ποδήλατο, άρση άνω – κάτω άκρων με αλτήρες), κατόπιν φυσικοθεραπεία (διαθερμίες, λάμπες υπέρυθρης ακτινοβολίας, ηλεκτροθεραπεία, δινόλουτρα, θερμαινόμενη πισίνα, κινησιοθεραπεία, μάλαξη,θερμά λουτρά). Συγκεκριμένα το ζεστό νερό είχε θερμοκρασία 35ο C περίπου, στο οποίο έριχναν ένα μείγμα από διάφορα βότανα από τα Καρπάθια όρη (Μπλάντα). Υπήρχε επιπλέον, μια άλλη μεγάλη ορθογώνια μπανιέρα, με ίδια θερμοκρασία νερού αποτελούμενη από πλάκες στα τοιχώματά της που διοχέτευαν ηλεκτροθεραπευτικό ρεύμα (Γαλβανιζέ).

Αργότερα γύρω στις 11:00 περνούσε το νοσηλευτικό προσωπικό για την ένεση Gerovital, και ο υπεύθυνος ιατρός για να δει αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή να ανακοινώσει τυχόν αποτελέσματα από τις εξετάσεις. Η ιδέα της ένεσης Gerovital, παρουσιάστηκε για 1η φορά το 1957 στη Βερόνα, στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Γεροντολογίας στην Ιταλία. Από τότε, σειρά από μελέτες σε όλο τον κόσμο, επιβεβαίωσαν την αντιγηραντική της δράση. Δε δίστασαν μάλιστα μερικοί επιστήμονες, να χαρακτηρίσουν την Gerovital, ως ελιξίριο ζωής για τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας.

Κάθε απόγευμα στις 14:30, είχε πούλμαν που επιβίβαζε τους φιλοξενούμενους και τους άφηνε στο κέντρο του Βουκουρεστίου για περιήγηση (περίπου 15 λεπτά απόσταση). Στις 17:30 το ίδιο πούλμαν τους γύριζε πίσω στο FLORA. 


Χαρακτηριστικό της φήμης που είχε η Dr. Ana Aslan, είναι ότι σύμφωνα με μαρτυρίες των φιλοξενουμένων στο FLORA, στην Αμερική τη θεωρούσαν, ως <<Θεό>>. Αρκετοί μάλιστα καθηγητές ιατρικής ανά τον κόσμο, επισκέπτονταν το FLORA, διότι είχαν όνειρο ζωής να την συναντήσουν κάποια στιγμή από κοντά, αλλά και να επωφεληθούν από τη θεραπεία.

Η Dr. Ana Aslan απεβίωσε το 1988, αφήνοντας πολύτιμη επιστημονική κληρονομιά στο χώρο της γηριατρικής. Κλείνοντας το αφιέρωμα θα μοιραστώ μαζί σας μια φράση της Dr. Ana Aslan. Mια φράση που μας δείχνει, πόσο πολύ ήθελε να βλέπει τους ανθρώπους να έχουν μια υγιή και ποιοτική γήρανση. ΄΄Το να είναι κανείς για πάντα νέος δε σημαίνει να είναι 20 χρονών. Σημαίνει να είναι αισιόδοξος, να νιώθει καλά, να έχει ένα στόχο για τον οποίο αξίζει να αγωνίζεται, και εντέλει να τον επιτυγχάνει.΄΄

Ευχαριστούμε τον κύριο Δημ. Πώποτα, για την παραχώρηση των πληροφοριών κατά την προσωπική του εμπειρία, στο ινστιτούτο γηριατρικής FLORA, στη Ρουμανία. 


Πηγή: Περιοδικό Ο συνταξιούχος ΑΤΕ, Πώποτας Δ., 1988
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ)

Όταν αναφερόμαστε στο Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ), εννοούμε μια αισθητικοκινητική διαταραχή, που εκδηλώνεται συνήθως τη νύχτα, με συνέπεια να διακόπτεται ο ύπνος του ανθρώπου. Ο πάσχων παραπονιέται για ένα έντονο ενοχλητικό αίσθημα στο ένα ή και στα 2 κάτω άκρα, ενώ βρίσκει ανακούφιση όταν τα κινητοποιεί. Τα συμπτώματα ποικίλουν από άτομο σε άτομο, και επιδεινώνονται με την πάροδο της ηλικίας. Στις μισές περιπτώσεις περίπου, υπάρχει κληρονομικό υπόβαθρο.

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από ΣΑΠ, εντοπίζουν τις ενοχλήσεις (πόνος, καυσαλγία, τράβηγμα, κνησμός, τίναγμα) κυρίως στους μηρούς, και στα πόδια. Χαρακτηριστικό είναι, ότι έχουν μια ακατανίκητη επιθυμία να μετακινήσουν τα κάτω άκρα, ακόμα και να βαδίσουν, ώστε να βρουν ανακούφιση. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν, για ένα χρονικό διάστημα.

Το ΣΑΠ είναι είτε πρωτοπαθές (αγνώστου αιτιολογίας), είτε δευτεροπαθές (αποτέλεσμα συνοδών παθήσεων). Συνοδές παθήσεις μπορεί να είναι για παράδειγμα, η ινομυαλγία, η νεφρική ανεπάρκεια, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η αναιμία, ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υποθυρεοειδισμός, η εγκυμοσύνη, καθώς και νευρολογικά προβλήματα του κεντρικού ή του περιφερικού νευρικού συστήματος.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι η θεραπεία του δευτεροπαθούς ΣΑΠ βασίζεται στην αντιμετώπιση της συνοδούς πάθησης. Από την άλλη πλευρά, στο ιδιοπαθές ΣΑΠ, η θεραπεία αρχίζει όταν οι ενοχλήσεις δημιουργούν έντονο πρόβλημα στον ύπνο, και επηρεάζουν την καθημερινότητα του ατόμου. Στη περίπτωση αυτή, ο γιατρός επιλέγει να χορηγήσει αρχικά, λεβοντόπα και παυσίπονα.

Χρήσιμες είναι οι ακόλουθες συμβουλές ώστε οι άνθρωποι με ΣΑΠ, να βρουν μια ανακούφιση από τα ενοχλητικά συμπτώματα. Δοκιμάστε αν η εφαρμογή θερμών ή ψυχρών επιθεμάτων στα κάτω άκρα, μειώνει τα συμπτώματα. Ένα χλιαρό μπάνιο πριν τον ύπνο, θα σας χαλαρώσει όλες τις μυϊκές ομάδες, όπως επίσης και ένα μυοχαλαρωτικό μασάζ. Διαμορφώστε ένα άνετο και ήσυχο περιβάλλον ύπνο. Αποφύγετε την έντονη κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς φαίνεται να εντείνει τα συμπτώματα. Τέλος, μειώστε την κατανάλωση καφεΐνης ειδικά τις απογευματινές ώρες.

Γενικότερα, επειδή ο άνθρωπος με ΣΑΠ δεν δίνει τη δέουσα σημασία στα συμπτώματα, αφού μπορεί να τα θεωρεί φυσιολογικά, καθυστερεί στην αναζήτηση ιατρικής συμβουλής. Καλό είναι να επισκεπτόμαστε άμεσα τον ιατρό μας, αφού σε περίπτωση ΣΑΠ, μπορεί να υποβόσκει άλλη σημαντικότερη πάθηση. Πριν τη θεραπεία πάντως, επιβάλλεται να γίνει σωστή διαφοροδιάγνωση του συνδρόμου.
Διαβάστε περισσότερα...