“Καλώς ήρθατε στο blog Physical Relief Panagiotopoulos (prpanagiotopoulos.blogspot.com). Το blog παρουσιάζει κυρίως φυσικοθεραπευτικά θέματα, καθώς και επαγγελματικούς σταθμούς κατά την ενασχόλησή μου με το χώρο. Ο δρόμος για την αποκατάσταση των παθήσεων και την αντιμετώπιση του πόνου, δεν είναι πάντα αυτοκινητόδρομος με μεγάλες ευθείες, αλλά συχνά είναι ένας δύσβατος χωματόδρομος με πολλές στροφές. Καλείται λοιπόν ο φυσικοθεραπευτής, σε συνεργασία με τον ιατρό, και εφοδιασμένος με γνώσεις, εξοπλισμό, υπομονή, να διανύσει τον εκάστοτε δρόμο με επιτυχία. Αργά ή γρήγορα όμως, το χαμόγελο του ασθενή τον ανταμείβει...” Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Αιθέριο ριγανέλαιο (Origanum Vulgaris ΄΄Hirtum΄΄)

Η ελληνική ρίγανη (greek oregano), είναι πλούσια σε ασβέστιο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σίδηρο, κάλιο, μαγγάνιο, καθώς και βιαταμίνες Α και C. Eίναι διεθνώς γνωστή για τις ευεργετικές της ιδιότητες, ενώ ευδοκιμεί μόνο στη χώρα μας.

Το αιθέριο ριγανέλαιο, μπορεί να αντιμετωπίσει μια μεγάλη γκάμα παθογόνων μικροοργανισμών (ιούς, βακτήρια, και μύκητες). Μπορεί επίσης, να βοηθήσει ανθρώπους με μυοσκελετικά, αναπνευστικά, δερματικά ή πεπτικά προβλήματα. Έρευνες in vitro, έχουν δείξει ότι πρόκειται για ένα πολύ αποτελεσματικό φυσικό αντιβιοτικό. Μια σταγόνα ριγανέλαιου αραιωμένη σε ένα ποτήρι νερό, ή σε μια κουταλιά ελαιόλαδου, είναι ικανή να σας προστατεύσει από τις εποχικές ιώσεις. Για μακροχρόνια χρήση, συνίσταται μια εβδομάδα παύσης ανά 2 εβδομάδες χρήσης.

Άλλες έρευνες έδειξαν, ότι το ριγανέλιαο έχει θετικά αποτελέσματα στη μείωση του ζακχάρου. Μια πρόσφατη έρευνα στο Α.Π.Θ, έδειξε ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, στην οξείδωση των λιποπρωτεινών του ορού του αίματος. Μην ξεχνάτε να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας, ή τον φαρμακοποιό σας πριν τη χρήση οιουδήποτε σκευάσματος με βότανα.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Η οστεοπόρωση δεν είναι μόνο γυναικεία υπόθεση…

Μεγάλο πλήθος επιστημονικών ερευνών επικεντρώνονταν επί συναπτά έτη, στη γυναικεία οστεοπόρωση. Είναι γεγονός, ότι η οστεοπόρωση εντοπίζεται στο γυναικείο φύλο συχνότερα σε σχέση με τους άντρες, σε ποσοστό 3 προς 1.

Ωστόσο, οι άντρες δεν είναι ανέπαφοι από τη συγκεκριμένη ύπουλη νόσο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, πολλοί άντρες να μην είναι ενήμεροι για τα προγράμματα πρόληψης ή θεραπείας, και να υποφέρουν από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (πόνος, κύφωση, μείωση σωματικού ύψους, κατάγματα κ.α.) . Πολλές φορές τα κατάγματα στους άντρες, είναι η αιτία να διαγνωσθεί η οστεοπόρωση, αφού παραμένει για πολύ καιρό αδιερεύνητη.

Αφενός οι άντρες, δεν υφίστανται την οστική απώλεια που έχουν οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, στην ηλικία 50 – 55 ετών. Αφετέρου η οστική απώλεια είναι ίδια στα 2 φύλα, στις ηλικίες 65- 70 ετών, και μάλιστα μετά τα 70, στους άντρες ο ρυθμός μείωσης της οστικής μάζας αυξάνεται περισσότερο σε σχέση με τις γυναίκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι, οι ερευνητές, παρομοιάζουν το στάδιο αυτό, με το στάδιο της εμμηνόπαυσης στις γυναίκες.

Υπενθυμίζουμε ότι, η διατροφή πλούσια σε ασβέστιο (γαλακτοκομικά), η άσκηση, η έκθεση στον ήλιο, καθώς και τα συμπληρώματα ασβεστίου – βιταμίνης D, αποτελούν βασικοί παράγοντες πρόληψης της οστεοπόρωσης.
Διαβάστε περισσότερα...

Ασβεστοποιός τενοντίτιδα υπερακανθίου και φυσικοθεραπεία

Για αδιευκρίνιστους μέχρι σήμερα λόγους, υπάρχει πιθανότητα να σχηματιστεί ασβέστωμα, ανάμεσα στις τενόντιες ίνες μιας περιοχής. Ο ώμος, και ειδικότερα ο τένοντας του υπερακανθίου είναι η συχνότερη περιοχή εναπόθεσης αλάτων φωσφορικού ασβεστίου.

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα υπερακανθίου, συνήθως παρουσιάζεται σε άτομα ηλικίας από 25 – 50 ετών. Κλινικά παρατηρείται, οξύς πόνος, περιορισμός κινήσεων (ιδιαίτερα της απαγωγής, και έξω στροφής ώμου), επώδυνο τόξο, αρθρικό μπλοκ, ενώ μάλιστα ο θεραπευτής μπορεί να ψηλαφήσει στην περιοχή το ασβέστωμα.
Υπάρχει ενδεχόμενο ο ασθενής να μην πονάει, και να ανακαλύπτει τυχαία σε ένα ακτινολογικό έλεγχο το ασβέστωμα. Άλλα διαγνωστικά εργαλεία για την εν λόγω πάθηση είναι το υπερηχογράφημα, και η μαγνητική τομογραφία. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από 4 στάδια:

1. Στάδιο σχηματισμού: Για άγνωστο λόγο ο τένοντας υφίσταται αλλοιώσεις, και συγκεντρώνονται στην περιοχή άλατα ασβεστίου.
2. Στάδιο ηρεμίας: Όταν σχηματιστεί το ασβέστωμα περνά σε στάδιο ηρεμίας. Μπορεί να είναι επώδυνο, αλλά και να προκαλέσει κινητικά ελλείμματα.
3. Στάδιο απορρόφησης: Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, το οποίο ποικίλλει σε κάθε περίπτωση, μπορεί να παρουσιαστεί φλεγμονή στον τένοντα, και να αρχίσει η σταδιακή απορρόφηση του ασβεστώματος από τον οργανισμό.
4. Μετάασβεστοποιό στάδιο: Όταν μετά την απορρόφηση του ασβεστώματος, αρχίζει η επουλωτική διαδικασία του τένοντα.

Η θεραπεία της ασβεστοποιού τενοντίτιδας είναι είτε συντηρητική (παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, φυσικοθεραπεία), είτε χειρουργική με το ασβέστωμα να αφαιρείται αρθροσκοπικά.

Ένα ενδεικτικό πλάνο φυσικοθεραπείας περιλαμβάνει:

Κρουστικός υπέρηχος (shock wave)
Ηλεκτροθεραπεία (TENS, EMS)
Θεραπευτικός υπέρηχος (3 ΜHz)
Laser χαμηλής ισχύος
Θεραπευτική μάλαξη
Κινησιοθεραπεία (παθητικές, ισομετρικές, υποβοηθούμενες, εκκρεμοειδής, ενεργητικές, P.N.F., manual therapy)
Kρυοθεραπεία
Εφαρμογή Kinesiotaping


Διαβάστε περισσότερα...