Συμμετοχή στο πρόγραμμα EUROCOM!!!

Η πρότυπη Μ.Φ.Η. St. George Metropolitan, συνεχίζει να προσφέρει υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών, ενώ θεωρεί εξίσου σημαντική την βελτίωση τόσο των παροχών, όσο και την εξέλιξη των εργαζομένων που απαρτίζουν τη διεπιστημονική ομάδα. Η συνεχής επιμόρφωση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη και προτεραιότητα. Η ενεργή συμμετοχή μας στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα Eurocom, του Erasmus+, υπό την αιγίδα της ΣΒΙΕ, επισφραγίζει την προσπάθειά μας για συνεχή αυτοβελτίωση.

Πέρσι τον Απρίλιο 2015, στην Ευρωπαϊκή συνάντηση επαγγελματιών υγείας, Eurocom, που έλαβε χώρα στην Οστάνδη του Βελγίου, η χώρα μας εκπροσωπήθηκε επάξια από τις ψυχολόγους της Μονάδας μας, Ζωή Αλεξούλη και Άλια Χόταρη. Μάλιστα τότε, ο Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, Προϊστάμενος φυσικοθεραπείας της Μονάδας μας, και Πρόεδρος Τμήματος Γηριατρικής Φυσικοθεραπείας, Π.Σ.Φ., συνεχάρη τους οργανωτές και είχε στείλει επιστολή συνεργασίας. Φέτος, στις 16 Μαρτίου 2016, στα πλαίσια του ίδιου προγράμματος, υποδεχτήκαμε στη Μονάδα μας, στη Γλυφάδα, 2 επαγγελματίες υγείας. Μία καθηγήτρια νοσηλευτικής από τη Δανία, και μία νοσηλεύτρια από τη Φινλανδία.

Το πρόγραμμα ξενάγησης στη Μονάδα μας, περιελάμβανε μεταξύ άλλων, ηλεκτρονική παρουσίαση της δομής λειτουργίας, παρακολούθηση ομαδικού προγράμματος νοητικής και σωματικής άσκησης, και ξενάγηση στα δωμάτια των φιλοξενουμένων. Η ξενάγηση ολοκληρώθηκε, με την ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων, προς βελτίωση όλων των συμμετεχόντων επαγγελματιών υγείας, και φυσικά με ένα λουκούλλειο γεύμα! Οι Ευρωπαίες συνάδελφοι, έφυγαν εντέλει από τη Μονάδα μας, με τις καλύτερες εντυπώσεις, κάτι που μας κάνει εθνικά υπερήφανους, για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας στους ηλικιωμένους.

Πηγή: www.glyfadametropolitans.com

Διαβάστε περισσότερα...

Σύνδρομο De Quervain και φυσικοθεραπεία

Το εν λόγω σύνδρομο, πήρε το όνομά του από τον Ελβετό γιατρό Fritz de Quervain, που το ανακάλυψε για πρώτη φορά το 1895. Πρόκειται για φλεγμονή του ελύτρου και των τενόντων, του μακρού απαγωγού και του βραχύ εκτείνοντα του αντίχειρα. Συγκεκριμένα, η πάχυνση του τενόντιου ελύτρου δημιουργεί πιεστικά φαινόμενα στους παραπάνω τένοντες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συμφύσεις, μεταξύ των ελύτρων και των τενόντων.

Κατά την κλινική εξέταση, ο ασθενής εμφανίζει πόνο και ευαισθησία, με την ψηλάφηση στην ανατομική ταμπακιέρα. Επίσης το Finkelstein's τεστ είναι θετικό. Δηλαδή ο ασθενής πονάει, όταν κάνει γροθιά με τον αντίχειρα τοποθετημένο μέσα στην παλάμη, και πραγματοποιεί ωλένια απόκλιση του καρπού.

Το σύνδρομο De Quervain, είτε προέρχεται από μία κάκωση στην περιοχή της πηχεοκαρπικής, είτε είναι αποτέλεσμα υπέρχρησης. Ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες είναι οι αθλητές τένις, οι μουσικοί, οι οικοδόμοι, καθώς και τα άτομα που δακτυλογραφούν στον υπολογιστή. Τα κλινικά σημεία που παρατηρούμε, είναι ο πόνος του αντίχειρα στο ύψος του καρπού που προοδευτικά αυξάνεται, η δυσκολία στις κινήσεις του αντίχειρα, και ίσως ένα ελαφρύ οίδημα στην περιοχή.

Αρχικά, στην οξεία φάση του συνδρόμου (περίπου 3 εβδομάδες) συνίσταται η ακινητοποίηση του καρπού και του αντίχειρα με ειδικό νάρθηκα. Ο νάρθηκας φοριέται μέρα-νύχτα από τον ασθενή. Αμέσως μετά την περίοδο ακινητοποίησης της άκρα χείρας, ο φυσικοθεραπευτής καλείται να αποκαταστήσει τη λειτουργικότητα του μέλους. Αν η συντηρητική θεραπεία αποτύχει, και τα συμπτώματα παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα (περίπου 5 μήνες), τότε ο ασθενής θα οδηγηθεί τελικά σε χειρουργική επέμβαση.

Ένα συνοπτικό πλάνο φυσικοθεραπείας περιλαμβάνει:

Φυσικά μέσα (TENS - ιοντοφόρεση, υπέρηχοι - φωνοφόρεση, laser).
Αποιδηματική μάλαξη με ανιφλεγμονώδεις αλοιφές.
Κινητοποίηση των αρθρώσεων, μυική ενδυνάμωση των εμπλεκόμενων μυών, και διατατικές ασκήσεις.
Εφαρμογή kinesiotaping.
Ιδιοδεκτικές ασκήσεις.
Διδασκαλία αυτοδιατάσεων, και εργονομικές συμβουλές.
Kρυοθεραπεία.

Διαβάστε περισσότερα...

Ιππουριδική συνδρομή και αποκατάσταση

Η ιππουριδική συνδρομή (ΙΣ) είναι μία νευρολογική διαταραχή, που προκαλείται σε φαινόμενα πίεσης της ιππουρίδας του νωτιαίου μυελού. Η ιππουρίδα είναι τα τελικά νευρικά νημάτια του νωτιαίου μυελού, που σχηματίζουν μια χαρακτηριστική μορφή ουράς αλόγου. Ο ρόλος της είναι να ρυθμίζει κυρίως τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης, των σφιγκτήρων, του εντέρου, των κάτω άκρων, καθώς και των γεννητικών οργάνων. Η ΙΣ, πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα, καθώς γνωρίζουμε ότι μια παρατεταμένη πίεση στα νεύρα, μπορεί να τους προκαλέσει μόνιμες βλάβες.

Τα πιεστικά φαινόμενα της ιππουρίδας, οφείλονται συνήθως σε οσφυϊκές κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων. Άλλες αιτίες μπορεί να είναι οι τραυματισμοί της περιοχής (π.χ. από τροχαίο ή πτώση), τα οστεόφυτα, η αρθρίτιδα, η ακόμα και οι όγκοι. Ο γιατρός μέσα από τα κλινικά τεστ, αλλά και τις διαγνωστικές εξετάσεις (ακτινογραφία, ΜRI, αξονική τομογραφία, ηλεκτρομυογράφημα), καταλήγει στην ακριβή αιτία της ΙΣ.

Η κλινική εικόνα του ασθενή με ΙΣ, διακρίνεται από διαταραχές αισθητικότητας ή πόνο (στην οσφύ, στους γλουτούς, στους μηρούς, ή στα γεννητικά όργανα), μειωμένο μυϊκό τόνο στους σφιγκτήρες και στους μύες του πυελικού εδάφους (ακράτεια), διαταραχές της ουροδόχου κύστης, δυσκολία στη σεξουαλική δραστηριότητα, καθώς και μειωμένη μυϊκή δύναμη στα κάτω άκρα.

Όπως προαναφέραμε ο ασθενής με ΙΣ, χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, οπότε μετά τη διάγνωση, οδηγείται σε χειρουργική αποσυμπίεση της ιππουρίδας, ανάλογα με το αίτιο του προβλήματος (π.χ. δισκεκτομή, πεταλεκτομή κ.α.). Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής θα χρειαστεί φυσικοθεραπείες, για την πλήρη επανένταξή του στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Ένα εξατομικευμένο πλάνο φυσικοθεραπείας θα βελτιώσει:

Την μυική δύναμη.
Τον μυικό έλεγχο.
Τη μείωση του πόνου.
Τον έλεγχο και τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης και του εντέρου.
Το εύρος τροχιάς των αρθρώσεων.
Την ικανότητα βάδισης και αυτοεξυπηρέτησης του ατόμου.
Την πρόληψη από μελλοντικές υποτροπές.

Διαβάστε περισσότερα...

Σύνδρομο μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης και φυσικοθεραπεία

Με τον όρο σύνδρομο μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης (ΜΚΠ), αναφερόμαστε στην προστριβή μεταξύ της μηριαίας κεφαλής, και του χείλους της κοτύλης. Σε νέους αθλητές συνήθως, παρουσιάζεται μια αλλοίωσης της σφαιρικότητας της μηριαίας κεφαλής, με συνέπεια να προσκρούει στο χείλος της κοτύλης (Cam). Σε αθλητές συνήθως μέσης ηλικίας, όταν παρουσιάζεται βαθιά κοτύλη ή αυξημένη οπίσθια κλίση λεκάνης, τότε προσκρούει η φυσιολογική μηριαία κεφαλή (Pincer). Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση, να έχουμε μικτή εικόνα ΜΚΠ, με τους δύο τύπους πρόσκρουσης (Cam και Pincer) να υπάρχουν ταυτόχρονα.

Η επαναλαμβανόμενη πρόσκρουση, φθείρει τον επιχείλιο και αρθρικό χόνδρο του ισχίου, με τον ασθενή να παραπονιέται για έντονο πόνο που επιδεινώνεται στις στροφές και τις μεγάλες κάμψεις του ισχίου. Η ΜΚΠ ενοχοποιήται ως προδιαθεσικός παράγοντας, για την έναρξη πρώιμης αρθρίτιδας του ισχίου. Μια απλή ακτινογραφία, θα οδηγήσει τον ορθοπαιδικο στη σωστή διάγνωση, ενώ μια μαγνητική τομογραφία θα δείξει βλάβες στον επιχείλιο και αρθρικό χόνδρο.

Η καλή γνώση της ανατομίας και κινησιολογίας της περιοχής (π.χ. οσφυπυελικός ρυθμός), θα βοηθήσει σημαντικά το φυσικοθεραπευτή να αξιολογήσει και να θεραπεύσει τον ασθενή. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη για κάθε 5° πρόσθιας κλίσης της λεκάνης, υπήρξε 1.2-1.6° έσω στροφή του ισχίου, και το αντίστροφο συνέβει με την οπίσθια κλίση λεκάνης (Bagwell JJ, Fukuda TY, Powers CM, 2015).
Στα αρχικά στάδια της ΜΚΠ επιλέγεται συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή ή ενέσιμη θεραπεία, καθώς και φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης. Ώστόσο σε προχωρημένα στάδια της ΜΚΠ, πολύ συχνά απαιτείται η αρθροσκοπική διόρθωση της βλάβης.

Ένα ενδεικτικό πλάνο φυσικοθεραπείας περιλαμβάνει κυρίως:

Φυσικά μέσα (Ηλεκτροθεραπεία, υπέρηχος, laser)
Kινησιοθεραπεία (ενδυνάμωση μυών του ισχίου, διατάσεις)
Θεραπευτική μάλαξη
Kinesiotaping
Κρυοθεραπεία
Διδασκαλία σωστής τεχνικής ανάλογα με το άθλημα
Διαβάστε περισσότερα...

4ο Συνέδριο Master Classes in Dementia

Mε επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εργασίες, του 4ου Συνεδρίου ΄΄Master Classes in Dementia΄΄ από την Ελληνική Εταιρεία Άνοιας, που διεξήχθη στις 5 - 7 Φεβρουαρίου 2016, στην Αίγλη Ζαππείου.
Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν, τόσο με διαλέξεις όσο και με εργαστήρια, όλες οι τελευταίες ερευνητικές εξελίξεις στην πρόληψη, διάγνωση, και θεραπεία της νόσου Alzheimer, και των άλλων μορφών άνοιας.

Καταξιωμένοι επιστήμονες υγείας, συμμετείχαν ενεργά στις εργασίες του συνεδρίου, μεταξύ των οποίων και ο φυσικοθεραπευτής Παναγιωτόπουλος Ιωάννης, Ευχή όλων, να βρεθούν αποτελεσματικότερες θεραπείες για αυτήν τη μάστιγα, που χτυπάει 1 άνθρωπο ανά 3 δευτερόλεπτα, παγκοσμίως.

Ελπιδοφόρο πάντως είναι, ότι τα τελευταία χρόνια η άνοια έχει αποκτήσει τη βαρύτητα που της αξίζει. Δεν είναι τυχαίο που για πρώτη φορά πέρσι, συνεδρίασαν οι υπουργοί υγείας από όλα τα κράτη για την αντιμετώπιση της άνοιας, η οποία αν ήταν οικονομία, θα κατείχε την 18η θέση παγκοσμίως.

www.anoiahellas.gr

Διαβάστε περισσότερα...

H επίδραση της κινηματογραφοθεραπείας (cinema – therapy), σε ανθρώπους με άνοια.

Γράφουν οι: Αλεξούλη Ζωή, ψυχολόγος
Παναγιωτόπουλος Ιωάννης, φυσικοθεραπευτής
Άρθρο δημοσιευμένο στο www.glyfadametropolitans.com

Η κινηματογραφοθεραπεία, αποτελεί μία ψυχαγωγική και συνάμα θεραπευτική μέθοδο, σε ανθρώπους με άνοια. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στις ΗΠΑ. Θα λέγαμε ότι πρόκειται για ένα διαδραστικό cinema, καθώς καλούνται οι ίδιοι οι θεατές – ασθενείς, να συμμετάσχουν ενεργά, απαντώντας σε ερωτήσεις από ψυχολόγο, κατά τη διάρκεια ή μετά το τέλος της ταινίας.

Οι ερωτήσεις σχετικές με την ταινία, αποσκοπούν κυρίως στην νοητική ενδυνάμωση του ατόμου. Για παράδειγμα, καλείται ο θεατής να θυμηθεί το όνομα του πρωταγωνιστή, ή με πιο τρόπο εξελίσεται η υπόθεση της ταινίας. Επιπλέον η cinema – therapy, αποτελεί ερέθισμα για ανοικτή συζήτηση της ομάδας, για θέματα ποικίλου ενδιαφέροντος.

Η παρακολούθηση μιάς ταινίας βέβαια, μπορεί να διεγείρει διάφορα συναισθήματα όπως, χαρά, γέλιο, αγάπη, αγωνία και συγκίνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι, στους ανθρώπους με άνοια οι περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζονται τα συναισθήματα επηρεάζονται λιγότερο. Έτσι λοιπόν παρατηρούμε, ότι οι επιλεγμένες ταινίες, συμβάλλουν σημαντικά στην μείωση των συγκρούσεων ή των εντάσεων μεταξύ των ατόμων, στη βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης, στη βελτίωση της συγκέντρωσης, καθώς και στη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας.

Συνεπώς μια επιλεγμένη ταινία, λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των θεατών που αποτελούν τη θεραπευτική ομάδα (cinema-therapy), και του ψυχολόγου. Ο κινηματογράφος εξάλλου, όπως και κάθε άλλη μορφή τέχνης, βελτιώνουν την αυτογνωσία μας, και απελευθερώνουν το πνεύμα μας. Μόνο που η cinema – therapy, είναι πολλά περισσότερα από μία απλή μορφή τέχνης, όπως προαναλύσαμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου και φυσικοθεραπεία

Το Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου (ΣΘΕ), είναι ένα συμπιεστικό φαινόμενο της υποκλείδιας αρτηρίας και του βραχιονίου πλέγματος, με αποτέλεσμα να έχουμε τόσο αγγειακή όσο και νευρολογική συμπτωματολογία. Ανάλογα με την αιτία του συμπτώματος, έχουμε το νευρογενές, το αγγειακό, και το μη συγκεκριμένο ΣΘΕ. Ανατομικά η υποκλείδια αρτηρία μαζί με το βραχιόνιο πλέγμα, ξεκινούν απο τον αυχένα, διέρχονται πάνω απο την 1η πλεύρα, ανάμεσα απο τους σκαληνούς μύες, κάτω απο την κλείδα και από το μείζον θωρακικό μύ, και καταλήγουν στα άνω άκρα. Οιαδήποτε ανατομική παραμόρφωση της περιοχής, προκαλεί τα αντίστοιχα συμπτώματα.

Υπάρχουν διάφοροι αιτίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου. Για παράδειγμα, συγγενή ανατομικά προβλήματα (υπεράριθμη πλευρά στον έβδομο αυχενικό σπόνδυλο, η επιμήκυνση της μίας ή και των δύο εγκάρσιων αποφύσεων του 7ου αυχενικού σπονδύλου, η δισχιδής κλείδα, η εξόστωση της πρώτης πλεύρας, κ.α.). Μία άλλη αιτία μπορεί να είναι, οι τραυματισμοί της περιοχής (π.χ. κάταγμα κλείδας, εξάρθρημα ώμου, κάκωση ανώτερου θώρακα). Επιπλέον το ΣΘΕ, ίσως να εμφανιστεί ως σύνδρομο υπέρχρησης από κακή στάση, από αθλητές, ή άτομα που δακτυλογραφούν πολλές ώρες.

Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, η κλινική εικόνα του ΣΘΕ, ποικίλει ανάλογα με την αιτία του. Συνήθως ο ασθενής παραπονιέται για πόνο στην περιοχή του άνω άκρου, διαταραχές αισθητικότητας με ή χωρίς μούδιασμα, μυική αδυναμία, καθώς και κακή αιματική κυκλοφορία. Η διάγνωση του ΣΘΕ, γίνεται ύστερα από διαφοροδιαγνωστικές μεθόδους όπως είναι οι ακτινογραφίες, η μαγνητική τομογραφία, και το ηλεκτρομυογράφημα, ώστε να αποκλειστούν άλλα παθολογικά προβλήματα.

Αν το πρόβλημα είναι σε αρχικό στάδιο και δεν επηρεάζεται άμεσα η καθημερινότητα του ασθενή, τότε επιλέγεται η λύση της συντηρητικής θεραπείας με φαρμακευτική αγωγή του ιατρού, και φυσικοθεραπεία. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο ασθενής οδηγήται στη λύση του χειρουργείου.
Ο φυσικοθεραπευτής στην πρώτη συνεδρία θα αξιολογήσει τον ασθενή με τα διάφορα κλινικά τεστ (Adson test, Wright test, τεστ μυικής ισχύος, τεστ εντυπώματος κ.α.).

Συνοπτικά μια φυσικοθεραπευτική συνεδρία περιλαμβάνει:

Λύση του μυικού σπασμού με τα διάφορα φυσικά μέσα, και με θεραπευτική μάλαξη.
Eιδικές τεχνικές κινητοποίησης των αρθρώσεων (manual therapy).
Κινησιοθεραπεία, ασκήσεις PNF, για ενδυνάμωση, βελτίωση εύρους τροχιάς, και βελτίωση λειτουργικότητας.
Διδασκαλία ασκήσεων και εργονομικής στάσης του ασθενή, προσαρμοσμένο στην καθημερινότητά του. .

Διαβάστε περισσότερα...