Σύνδρομο τριβής λαγονοκνημιαίας ταινίας

Όταν μιλάμε για σύνδρομο τριβής λαγονοκνημιαίας ταινίας (ΛΚΤ), αναφερόμαστε σε ένα σύνδρομο υπέρχρησης, που οφείλεται στην επαναλαμβανόμενη τριβή του κάτω τμήματος της ΛΚΤ, πάνω στον έξω μηριαίο κόνδυλο, δηλαδή στην έξω πλάγια επιφάνεια του γόνατος. Το συγκεκριμένο σύνδρομο, ταλαιπωρεί συνήθως δρομείς υπεραποστάσεων, ή ποδηλάτες.

Το σύνδρομο ΛΚΤ, εκδηλώνεται με συνεχή διαξιφιστικό πόνο εξωτερικά του γόνατος, ο οποίος γίνεται εντονότερος με την αντίστοιχη δραστηριότητα του αθλητή, και υποχωρεί με την ανάπαυση. Μια σωστή διαφοροδιάγνωση από τον ορθοπαιδικό, θα αποκλείσει άλλους τραυματισμούς όπως, την τενοντίτιδα του δικεφάλου μηριαίου, τη χονδροπάθεια επιγονατίδας, ή την κάκωση του έξω μηνίσκου.

Ανατομικά η ΛΚΤ, εκφύεται από το μείζον γλουτιαίο, και τον τείνον τη πλατεία περιτονία μύες, ενώ καταφύεται στο άνω τριτημόριο της κνήμης, στο φύμα του Girdy. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι, η ΛΚΤ δεν είναι μυς, αλλά μια επιμήκης πάχυνση της περιτονίας του μηρού. Ο τείνον τη πλατεία περιτονία, όταν συσπάται τεντώνει την ΛΚΤ, και βοηθάει στην τελική έκταση του γόνατος.

Οι πιθανοί παράγοντες που οδηγούν στην εμφάνιση του συνδρόμου είναι είτε ενδογενείς (δηλαδή εμβιομηχανικοί παράγοντες), είτε εξωγενείς (π.χ. κακή προπονητική τεχνική, κακός εκοπλισμός, κακός τάπητας). Μερικοί από τους εμβιομηχανικούς παράγοντες του αθλητή είναι, τα ραιβά γόνατα, η ανισοσκελία, το πλάτος της ΛΚΤ, η αδυναμία καμπτήρων (λαγονοψοίτης) και των απαγωγών του ισχίου (μικρός και μέσος γλουτιαίος). Η αδυναμία των προαναφερθέντων μυών θα ενεργοποιήσει άλλους μύες όπως, τον τείνον τη πλατεία περιτονία, και το μείζον γλουτιαίο, που με τη σειρά τους θα αυξήσουν την τάση στην ΛΚΤ.

Είναι προφανές λοιπόν, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολυπαραγοντικό σύνδρομο. Μια θεραπεία που θα στοχεύσει μόνο στα συμπτώματα, δεν πρόκειται να είναι αποτελεσματική και ο τραυματίας αθλητής γρήγορα θα υποτροπιάσει. Για μια αποτελεσματική θεραπεία, είναι κομβικής σημασίας, μία λεπτομερής κλινική αξιολόγηση, ώστε να εντοπίσουμε τους ενδογενείς ή εξωγενείς παράγοντες. Θα πω χαρακτηριστικά, ότι μία καλή αξιολόγηση είναι η μισή θεραπεία.

Συνοπτικά η φυσικοθεραπεία, θα στοχεύσει στην αντιμετώπιση της φλεγμονής ώστε να μειωθεί ο πόνος (με τα διάφορα φυσικά μέσα), στην αντιμετώπιση μυϊκών ανισορροπιών με ασκήσεις ενδυνάμωσης, στην αντιμετώπιση εμβιομηχανικών παραγόντων (π.χ. εφαρμογή ορθοτικών πελμάτων), στη βελτίωση της τεχνικής του αθλητή, και τέλος στην εκπαίδευση του με αυτοδιατάσεις ως πρόληψη.

Διαβάστε περισσότερα...

To video του blog είναι γεγονός!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Ενήμερωση για τη ν. Alzheimer στο Περιστέρι

Σήμερα στις 21/9/2015, ολοκληρώθηκε η ενημερωτική ομιλία για τη ν. Alzheimer, στο αμφιθέατρο του Δημαρχείου Περιστερίου, με αφορμή την παγκόσμια μέρα της νόσου. Ομιλητές της βραδιάς ήταν, ο κ. Μπεκιάρης, καρδιολόγος, και η κ. Σακκά, νευρολόγος, Πρόεδρος Εταιρείας Αlzheimer και Συναφών Διαταραχών, Αθηνών. Μετά τις ομιλίες ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση με το κοινό.

Διαβάστε περισσότερα...

Εορτασμός της Παγκόσμιας Μέρας Φυσικοθεραπείας, στη Γλυφάδα

Κάθε χρόνο στις 8 Σεπτέμβρη, η μέρα είναι αφιερωμένη στη φυσικοθεραπεία, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Κυρίαρχο μήνυμα της εν λόγω μέρας είναι, Κίνηση για την Υγεία (Movement for Health). Οι φυσικοθεραπευτές είναι οι επαγγελματίες υγείας, που επιστρατεύουν τις διάφορες θεραπευτικές μεθόδους (π.χ. κινησιοθεραπεία, μάλαξη, φυσικά μέσα), με σκοπό να βοηθήσουν τον ασθενή να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του, και να παραμείνει λειτουργικός στην καθημερινότητά του.

Οι φυσικοθεραπευτές αντιμετωπίζουν ασθενείς όλων των ηλικιών, που πάσχουν από μυοσκελετικές, νευρολογικές, ή καρδιοαναπνευστικές παθήσεις. Τη φετινή παγκόσμια μέρα όμως, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, αποφάσισε να την αφιερώσει, στην Πρόληψη Πτώσεων Ατόμων Τρίτης Ηλικίας. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη έρευνα, το 70% περίπου των ηλικιωμένων έχει εμπειρία πτώσης, από τους οποίους οι μισοί έχουν υποστεί κάταγμα στο ισχίο (Panagiotopoulos I. et al, 2015). Όλοι οι φυσικοθεραπευτές ανά την Ελλάδα, ενημερώνουν, συμβουλεύουν, αξιολογούν, και προτείνουν προγράμματα άσκησης που προλαμβάνουν τις πτώσεις.

Για το σκοπό αυτό, η πρότυπη Μ.Φ.Η. Ο Άγιος Γεώργιος, διοργάνωσε στις εγκαταστάσεις τις στη Γλυφάδα, ενημερωτική ημερίδα με θέμα: H σωματική άσκηση, ως μέσο βελτίωσης της δύναμης και της ισορροπίας. Η ψυχολόγος Ζωή Αλεξούλη καλωσόρισε το κοινό, παρουσίασε τους ομιλητές, και έκανε μια εισαγωγή στις μη φαρμακευτικές θεραπείες. Το λόγο πήρε η συνάδελφός της Άλια Χόταρη, που μας παρουσίασε τα γενικά οφέλη της άσκησης. Ακολούθως, ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, ο φυσικοθεραπευτής Παναγιωτόπουλος Ιωάννης, μας παρουσίασε το ασκησιολόγιο Otago, που μελέτες έχουν δείξει, ότι μειώνει σημαντικά τις πτώσεις των ηλικιωμένων.

Το ενδιαφέρον του κοινού κρατήθηκε αμείωτο, σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, ενώ αρκετοί από τους παρευρισκομένους εκδήλωσαν την επιθυμία, να επαναληφθούν σύντομα παρόμοιες πρωτοβουλίες. Ας ευχηθούμε όλοι μαζί, χρόνια πολλά στη φυσικοθεραπεία!!

Διαβάστε περισσότερα...

Ημερίδα με θέμα: H σωματική άσκηση, ως μέσο βελτίωσης της δύναμης και της ισορροπίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Αντιμετωπίζοντας την άρνηση του ηλικιωμένου...

Κατά τις πρώτες συνεδρίες με τον ηλικιωμένο, ο φυσικοθεραπευτής ενίοτε αντιμετωπίζει, διάφορα εμπόδια για να τον πείσει να ενταχθεί σε ένα ατομικό ή ομαδικό, εξειδικευμένο θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης. Το πρώτο βήμα λοιπόν για μία θεραπεία, είναι να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια της άρνησης του ηλικιωμένου, να συνεργαστεί μαζί μας.

Για παράδειγμα, συχνά επικρατούν μύθοι και λανθασμένες αντιλήψεις με εκφράσεις του τύπου, είμαι πολύ μεγάλος για άσκηση, δεν είναι για μένα αυτά, ή θα περάσει μόνο του… Η έντονη άρνηση, μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα κινησιοφοβίας, δηλαδή έντονης φοβίας ενδεχόμενου πόνου κατά την άσκηση, ή ενδεχόμενης πτώσης, καθώς και αποτέλεσμα κατάθλιψης, που είναι συχνό φαινόμενο στην τρίτη ηλικία. Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε, που ένας ηλικιωμένος πιθανόν να εγκαταλείψει, για ένα χρονικό διάστημα, το πρόγραμμα άσκησης.

Ίσως να φαίνεται δύσκολο, αλλά αν οι φροντιστές του ηλικιωμένου (επαγγελματίες και συγγενείς) εργαστούν μεθοδικά και συλλογικά, γίνεται να ξεπεραστούν τα προαναφερθέντα εμπόδια με επιτυχία. Κομβικό σημείο για την αντιμετώπιση της άρνησης, είναι η υποστήριξη από το συγγενικό περιβάλλον.

Με τη σειρά του ο φυσικοθεραπευτής, θα τον ενημερώσει για το ασκησιολόγιο, αλλά και για τα οφέλη του (π.χ. βελτίωση κυκλοφορικού, θωράκιση του σκελετού, μυϊκή ενδυνάμωση, βελτίωση αρθρικής ευκαμψίας, βελτίωση ελαστικότητας, βελτίωση ευλυγισίας, βελτίωση ισορροπίας, βελτίωση ψυχολογικής κατάστασης, μείωση άγχους, βελτίωση αυτοεκτίμησης). Δε θα ήταν κακή ιδέα, να δεχθεί ο ηλικιωμένος μια θετική επιρροή, από εμπειρίες άλλων ανθρώπων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Αξίζει λοιπόν, να αφιερώσουμε μία συνεδρία, μόνο και μόνο για την κατάλληλη ενημέρωση του ηλικιωμένου.

Έπειτα πρέπει να εμπνέουμε ένα αίσθημα ασφάλειας στον ηλικιωμένο, κατά τη διάρκεια της άσκησης, ή ακόμα και της βάδισης σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Εστιάζουμε με ασκήσεις ενδυνάμωσης και στατικοδυναμικής ισορροπίας, που θα μειώσουν την πιθανότητα πτώσης. Έμφαση δίνουμε και σε αερόβιες ασκήσεις, για βελτίωση της αντοχής.

Γενικά θέτουμε κοντινούς θεραπευτικούς στόχους, ώστε να έχουμε ορατά αποτελέσματα της άσκησης, δίνοντας κίνητρα στον ηλικιωμένο να συνεχίσει να προσπαθεί σε μακροχρόνια βάση. Τέλος, η τακτική παρακολούθηση και επικοινωνία με όλη τη διεπιστημονική ομάδα, θα κάνει το εμπόδιο της άρνησης παρελθόν.
Διαβάστε περισσότερα...

Το σύνδρομο κοιλιακών – προσαγωγών

Το σύνδρομο κοιλιακών - προσαγωγών ή κήλη του αθλητή, είναι μια πάθηση, που αντιμετωπίζουν κυρίως επαγγελματίες αθλητές στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Συγκεκριμένα το σύνδρομο αυτό, εμφανίζεται σε ποσοστό 5% περίπου όλων των αθλητικών κακώσεων.

Τα παλαιότερα χρόνια, ο εν λόγω τραυματισμός ήταν πιο σπάνιος, και η αιτία του ήταν συνήθως, o οξύς τραυματισμός των προσαγωγών, μετά από μια βίαιη απότομη κίνηση. Με την πορεία των χρόνων όμως, οι αθλητικές επιδόσεις αυξήθηκαν, τα αθλήματα έγιναν πιο επιθετικά, ταχύτερα, και τα μεσοδιαστήματα ανάπαυσης των αθλητών, μεταξύ των αγώνων, μειώθηκαν. Αυτό είχε ως συνέπεια, τον επαναλαμβανόμενο μικροτραυματισμό της περιοχής, από συγκεκριμένες κινήσεις ανάλογα με τη φύση του αθλήματος (π.χ. σουτ, απότομες τρίπλες στο ποδόσφαιρο, ή άλματα, αλλαγές κατεύθυνσης, σουτ, pivot στο μπάσκετ).

Κλινικά η αίσθηση του πόνου εντοπίζεται στην περιοχή της έκφυσης των προσαγωγών, και του κάτω τμήματος του ορθού κοιλιακού. Ο πόνος σταδιακά γίνεται εντονότερος προσβάλλοντας την μια πλευρά, ωστόσο αν δεν αντιμετωπισθεί εγκαίρως, δύναται να εμφανιστεί και στην αντίθετη πλευρά. Άύξηση του πόνου ίσως να προκαλεί το φτέρνισμα και ο βήχας.

Πρώτα από όλα, θα πρέπει να γίνει σωστή διαφοροδιάγνωση από τον ιατρό (ενδεχομένως να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική τομογραφία, κηλογραφία και υπέρηχος), ώστε να αποκλειστούν άλλες παθήσεις με παρόμοια κλινική εικόνα. Το σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών περιλαμβάνει παθήσεις όπως: την τενοντοπάθεια των προσαγωγών, του λαγονοψοίτου, του ορθού κοιλιακού, τα κατάγματα κοπώσεως ηβικού οστού, και του αυχένα του μηριαίου, καθώς και την παγίδευση του θυρεοειδούς νεύρου (υπεύθυνο για τη νεύρωση προσαγωγών).

Επιβάλλεται όπως είναι προφανές, η άμεση και κατάλληλη θεραπεία του αθλητή, ώστε να μη χρονιάσει το σύνδρομο, και γίνει η αιτία να εγκαταλείψει την καριέρα του. Η αντιμετώπιση του συνδρόμου γίνεται είτε συντηρητικά (φαρμακευτική αγωγή συνδυαστικά με φυσικοθεραπεία), είτε χειρουργικά (με ανοικτή διάνοιξη, ή λαπαροσκοπικά) αν αποτύχει η συντηρητική θεραπεία. Ως επι των πλείστων προτιμάται, η λαπαροσκοπική χειρουργική, καθώς οι ιστικές βλάβες του χειρουργείου είναι μικρότερες, τα ποσοστά επιτυχίας αγγίζουν το 95%, και ο αθλητής επιστρέφει σε συντομότερο χρονικό διάστημα (περίπου σε 1 μήνα), στα γήπεδα.

Από την πλευρά του ο φυσικοθεραπευτής, μετά από ενημέρωσή του από τον ιατρό του αθλητή, προχωρεί στην προσεκτική λήψη ιστορικού, καθώς και σε μια σφαιρική κλινική αξιολόγηση για τον σχεδιασμό του πλάνου θεραπείας. Λέγοντας σφαιρική, θέλουμε να τονίσουμε την αξιολόγηση του σώματος του αθλητή σαν σύνολο, αφού για παράδειγμα μια ανισοσκελία ή μια δυσλειτουργία απομακρυσμένης άρθρωσης, μπορεί να είναι η αιτία του συνδρόμου.

Ανάλογα με την αιτία, ο φυσικοθεραπευτής επιχειρεί να αντιμετωπίσει τις μυϊκές αδυναμίες και ανισορροπίες, τις φλεγμονές, τις αρθρικές αστάθειες ή δυσκαμψίες, τις ανατομικές δυσαναλογίες, τους αναφερόμενους πόνους, και τα διαταραγμένα αθλητικά κινητικά πρότυπα.
Ουσιαστικά ο αθλητικός φυσικοθεραπευτής, θα προετοιμάσει τον επαγγελματία αθλητή, ώστε να επιστρέψει στις υποχρεώσεις του, με την μικρότερη πιθανότητα υποτροπής του τραυματισμού. Σε αυτό το κομβικό σημείο, ο φυσικοθεραπευτής σε συνεργασία με τον γυμναστή, σχεδιάζουν ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα προπονήσεων, πριν την πλήρη ένταξη του αθλητή στο υψηλό αγωνιστικό επίπεδο.
Διαβάστε περισσότερα...