Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2018
Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2018
Αντιμετώπιση Trigger Finger (Εκτινασσόμενος Δάκτυλος)
Συγκεκριμένα, είναι αποτέλεσμα πάχυνσης των τενόντων των καμπτήρων ή εκτεινόντων των δακτύλων, η οποία δυσκολεύει την ολίσθησή τους μέσα στα έλυτρα, με συνέπεια η χρόνια τριβή να δημιουργεί όζους και στενωτικές αλλοιώσεις γενικότερα. Κάπως έτσι περιέγραψαν το εν λόγω σύνδρομο, για πρώτη φορά το 1850, οι ερευνητές Nelaton και Notta.
Στατιστικά το trigger finger, είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε ηλικίες 40 - 60 ετών, και συνδέεται με παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο σακχαρώδης διαβήτης. Τα δάκτυλα που προσβάλλονται πιο συχνά είναι ο μέσος, ο παράμεσος, και ο αντίχειρας.
Η θεραπεία είναι είτε συντηρητική (πχ με έγχυση φαρμάκων στο έλυτρο, φυσικοθεραπεία), είτε χειρουργική.
Συνοπτικά ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας περιλαμβάνει:
Aνάπαυση και εφαρμογή νάρθηκα νυκτός, ώστε να διατηρείται το δάκτυλο σε έκταση, για περίπου 1 μήνα (Περιορισμός φλεγμονής και ρικνώσεων).
Κρυοθεραπεία και θερμοθεραπεία (Μείωση πόνου, βελτίωση ελαστικότητας).
Ηλεκτροθεραπεία ΤΕΝS, ιοντοφόρεση (Μείωση πόνου).
Ήπια κινησιοθεραπεία, προοδευτικές ασκήσεις αντίστασης, και λειτουργικές ασκήσεις, στο τελικό στάδιο επανένταξης του ατόμου στις καθημερινές δραστηριότητές του (Βελτίωση ευλυγισίας και μυϊκής δύναμης).
Αν αποτύχει η συντηρητική θεραπεία, τότε ο γιατρός μαζί με τον πάσχων εξετάζουν την περίπτωση του χειρουργείου (πχ διάνοιξη του ελύτρου για την απελευθέρωση του τένοντα).
Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017
Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017
Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017
Θεραπεία με καθρέπτη (mirror therapy)
Η θεραπεία επινοήθηκε από το νευροεπιστήμονα V. Ramachandran, ο οποίος αναφέρει ότι η ανακάλυψη των συγκεκριμένων νευρώνων που ενεργοποιούνται από τον καθρέπτη (mirror neyrons), είναι από τις σημαντικότερες της τελευταίας δεκαετίας. Για τις ανάγκες της mirror therapy, χρησιμοποιείται ένας καθρέπτης, συνήθως πάνω σε τριγωνικό κουτί μέσα στο οποίο τοποθετείται το πάσχον μέλος (mirror box).
Ο καθρέπτης μεταφέρει ουσιαστικά, τα οπτικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο του ασθενή, με την παρατήρηση των διάφορων κινήσεων του υγιούς μέλους. Θα λέγαμε ότι η εν λόγω θεραπεία, προσπαθεί να ξεγελάσει τον εγκέφαλο του ασθενή, και να τον κάνει να επαναπρογραμματιστεί, και να διαμορφώσει ένα νέο χάρτη του σώματος.
Η mirror therapy έχει πολλές εφαρμογές στην κλινική πράξη. Για παράδειγμα, έχει βοηθήσει ασθενείς με ημιπληγία (π.χ από Α.Ε.Ε.) τόσο στο κινητικό κομμάτι, όσο και στις διαταραχές λόγου (ασκήσεις προσώπου μπροστά σε καθρέπτη με λογοθεραπευτή). Επίσης, σε σύνθετες περιπτώσεις πόνου (χρόνιου ή μακροχρόνιου) η τεχνική αυτή, μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμη στους θεραπευτές. Τέλος, έχει δώσει λύση σε περιστατικά με ακρωτηριασμούς που εμφανίζουν πόνο σε μέλος φάντασμα (μέλος το οποίο δεν υπάρχει λόγω ακρωτηριασμού).
Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017
Δευτέρα 28 Αυγούστου 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)