Ολική αρθροπλαστική γόνατος

Η ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι η χειρουργική διαδικασία, κατά την οποία αντικαθιστάται η κάτω επιφάνεια του μηριαίου, η άνω επιφάνεια της κνήμης ή και η οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας, με μεταλλικές προθέσεις. Η σύγχρονη ολική αρθροπλαστική γόνατος, ξεκίνησε από τον Insall το 1973, με την τεχνική Total Condylar Knee. Από τότε εώς σήμερα, η τεχνική αυτή έχει υποστεί πολλές βελτιώσεις και τροποποιήσεις.

Η διάρκεια ζωής του χειρουργείου είναι περίπου 15 έτη. Ενδείκνυται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα που ταλαιπωρούνται από εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα, σε ασθενείς με χαμηλό επίπεδο σωματικής δραστηριότητας, σε νεώτερα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα, σε όγκους, σε δυσπλασίες κ.α.

Έχουμε επισημάνει πολλές φορές, ότι όσο σημαντικό είναι το χειρουργείο, εξίσου σημαντική είναι και η φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση του ασθενή, ώστε να είναι λειτουργικά ικανός να επιστρέψει στις δραστηριότητές του. Προεγχειρητικά ο φυσικοθεραπευτής ενημερώνει τον ασθενή, αξιολογεί το πάσχον μέλος, τον εκπαιδεύει για τις μετακινήσεις του και για βασικές ασκήσεις που θα συμπεριληφθούν μετεγχειρητικά, και τον βοηθάει στο καρδιαναπνευστικό σύστημα.

Αφού πραγματοποιηθεί επιτυχώς (χωρίς επιπλοκές) η ολική αρθροπλαστική γόνατος, θα χρειαστεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας 3 μηνών περίπου, για τη λειτουργική αποκατάσταση του ασθενή. Το πρόγραμμα χωρίζεται σε περίοδο μέγιστης προστασίας (0-6 εβδομάδες), και σε περίοδο μερικής προστασίας (6-12 εβδομάδες). Μετά τους 3 μήνες περίπου αρχίζουν οι ελεύθερες δραστηριότητες του ασθενή (ελεύθερη βάδιση, κολύμβηση).

Συνοπτικά η μετεγχειρητική φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει: Ηλεκτροθεραπεία (TENS, EMS), παθητική κινητοποίηση, CPM, ασκήσεις αντλίας, ισομετρικές ασκήσεις περιαρθρικών μυών (κυρίως τετρακεφάλου), προοδευτικές ισοτονικές ασκήσεις κλειστής - ανοιχτής κινητικής αλυσίδας, κινητοποίηση επιγονατίδας, άρση τεντωμένου σκέλους (SLR), αποιδηματική μάλαξη, διατάσεις, κρυοθεραπεία, ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας, εκπαίδευση του ασθενή στη βάδιση (με το πρότυπο Π-πάσχον-υγειές).

Το πάσχον μέλος φορτίζεται σταδιακά, μετά από τακτική επικοινωνία ιατρού-φυσικοθεραπευτή. Βασικά στοιχεία για να αφήσει ο ασθενής το βοήθημα και να περπατάει ελεύθερα, είναι η απουσία χωλότητας και η απουσία πόνου κατά τη βάδιση.
Διαβάστε περισσότερα...

26o Συνέδριο Ε.Ε.Ε.Φ.

Στις 2,3 και 4 Νοεμβρίου 2012, θα πραγματοποιηθεί το 26ο Συνέδριο της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρίας Φυσικοθεραπείας, στο Πολεμικό Μουσείο (Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας και Ριζάρη 2, Αθήνα). Το συνέδριο θα έχει θέμα: Μειωμένη λειτουργική ικανότητα. Φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.

Θα πραγματοποιηθούν παράλληλα εργαστηριακές ασκήσεις, και θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχών. Καθ’ όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων του συνεδρίου, θα λειτουργεί έκθεση εξοπλισμού φυσικοθεραπευτηρίου, υγειονομικού και φαρμακευτικού υλικού, βιβλίων κ.α.

Επικοινωνία: 210 6891560, 210 6470200
www.eeef.gr
email: contact@eeef.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Περιοστίτιδα κνήμης

Των Χρήστου Πουλή - Γιάννη Παναγιωτόπουλου (δημοσιευμένο στο basketblog.gr)

Η περιοστίτιδα κνήμης ανήκει στα σύνδρομα υπέρχρησης (Overuse syndrome), και είναι η εκδήλωση φλεγμονής στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης. Στο μπάσκετ συναντάμε συχνά αυτό το φαινόμενο (Shin Splint Syndrome), αφού είναι άθλημα που απαιτεί σπριντ, άλματα, εκρηκτικές κινήσεις, και απότομες αλλαγές κατεύθυνσης.

Υπάρχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες οι οποίες μπορεί και να συνυπάρξουν μεταξύ τους ή να τις δούμε σαν ξεχωριστές περιπτώσεις.

1. Εκφυτική Τενοντίτιδα Oπισθίου Κνημιαίου Mυός (Posterior Tibialis Tendinitis).
2. Περιοστίτιδα της Κνημιαίας ακρολοφίας (Τibial Crest Periostitis)
3. Κάταγμα κοπώσεως της Κνήμης (Τibial Stress Fracture)

Η φλεγμονή λοιπόν, μπορεί να προέρχεται από έντονη κόπωση, λανθασμένη προπόνηση, ακατάλληλα υποδήματα, ακατάλληλη αγωνιστική επιφάνεια, κατάγματα κόπωσης κνήμης, μυϊκούς τραυματισμούς της περιοχής (πρόσθιος κνημιαίος), διαστρέμματα ποδοκνημικής, φλεγμονή του περιόστεου κνήμης, καθώς και από ανατομικά προβλήματα του άκρου πόδα (πλατυποδία, ιπποποδία, βλαισοποδία κ.α.).

Προδιαθεσικοί παράγοντες για το Shin Splint Syndrome

1. Η υπερβολική εξωτερική στροφή του ισχίου (External Rotation)
2. Η αυξημένη εξωτερική συστροφή της Κνήμης (Tibial External Rotation)
3. Ο υπερπρηνισμός του άκρου ποδός (Foot hyper-pronation)
4. Ο αυξημένος υπτιασμός της πτέρνας (Ηeel heper-supination)

Καταλαβαίνουμε οπότε, πόσο σημαντικό είναι να εντοπίσουμε τους παράγοντες που δημιουργούν τη φλεγμονή, και δευτερευόντως να επικεντρωθούμε στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Έτσι θα σπάσει ο φαύλος κύκλος, αίτιο - φλεγμονή - πόνος - μυϊκός σπασμός - κακή αιματική κυκλοφορία - συγκέντρωση αλγογόνων παραγόντων (γαλακτικό οξύ) - πόνος, και θα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την περιοστίτιδα κνήμης.

Τα συμπτώματα που παρατηρούμε είναι η γνωστή εικόνα μιας φλεγμονής, δηλαδή πόνος (κυρίως στη μεσότητα της κνήμης), οίδημα, ερυθρότητα και τοπική αύξηση θερμοκρασίας. Πιθανόν με τη ψηλάφηση της περιοχής να εντοπίσουμε trigger points, κυρίως στον πρόσθιο κνημιαίο.

Η διάγνωση της παθήσεως είναι απλή, με τα χέρια. Στο πρόσφατο Σύνδρομο Επώδυνης Κνήμης οι ακτινογραφίες δεν δείχνουν τίποτα. Στο χρόνιο ή επαναλαμβανόμενο Σύνδρομο Επώδυνης Κνήμης, οι απλές ακτινογραφίες συνήθως πάλι δεν δείχνουν τίποτα, αλλά ενίοτε δείχνουν ανωμαλίες και νέα παραγωγή οστού, τόσο στην έκφυση του Οπίσθιου Κνημιαίου Μυός, όσο και στην Μεσόστεο Μεμβράνη. Το Σπινθηρογράφημα οστών με ραδιενεργό Τεχνήτιο 99m, είναι φυσιολογικό στην Τενοντίτιδα, ενώ στην Περιοστίτιδα δείχνει επιμήκη αυξημένη πρόσληψη του ραδιενεργού ισοτόπου, στο δε Κάταγμα Κοπώσεως, δείχνει εντοπισμένη εγκάρσια πρόσληψη.

Το πρώτο 48ωρο, στην οξεία φάση της περιοστίτιδας κνήμης, φροντίζουμε να περιορίσουμε τα συμπτώματα της φλεγμονής εφαρμόζοντας το πρωτόκολλο ΚΑΠΑ (Κρυοθεραπεία, Ανάρροπη θέση, Περίδεση, Ανάπαυση). Παράλληλα ο αθλητής λαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή του ιατρού (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη).
Μπορούμε ακόμα να εφαρμόσουμε:

ηλεκτροθεραπεία
ήπιες διατατικές ασκήσεις,
kinesiotaping.

Από την τρίτη μέρα και ύστερα εφαρμόζεται ένα πλάνο φυσικοθεραπείας που κυρίως περιλαμβάνει τις ακόλουθες θεραπευτικές μεθόδους:

ηλεκτροθεραπευτικά ρεύματα (TENS),
υπέρηχο (3MHz),
Laser (χαμηλής ισχύος),
δινόλουτρο (εναλλαγή κρύο - ζεστό - κρύο),
αποιδηματική μάλαξη κατά μήκος της κνήμης,
κινησιοθεραπεία
ενδυνάμωση με thera band,
διατάσεις P.N.F.,
προοδευτικές ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας,
κρυοθεραπεία,
kinesiotaping

Παροτρύνουμε τον αθλητή, να κάνει ένα πελματογράφημα ώστε να κατασκευαστούν ειδικά ορθοτικά πέλματα που θα υποστηρίζουν την ποδική του καμάρα. Τα ειδικά ορθοτικά πέλματα Σιλικόνης πρέπει να είναι με κλίση (έσω ανάσπαση), για την αποφυγή του υπερπρηνισμού, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στα συνηθισμένα παπούτσια καθημερινής χρήσης με σκοπό την πρόληψη υποτροπών. Η χρήση ελαστικών επικνημίδων θα δώσουν επιπλέον ανακούφιση, υποστηρίζοντας την περιοχή και βελτιώνοντας το κυκλοφορικό.
Τέλος όπως πάντα, θα αναφέρουμε ότι η καλή συνεργασία μεταξύ φυσικοθεραπευτή και γυμναστή παίζει καθοριστικό ρόλο στο συγκεκριμένο σύνδρομο έτσι ώστε ο αθλητής να επανέλθει ομαλά στην αγωνιστική δράση.
Διαβάστε περισσότερα...

Αξιολόγηση βάδισης σε αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (Α.Ε.Ε.)

Παρακάτω παρουσιάζουμε μια κλίμακα αξιολόγησης βάδισης, από το 1 μέχρι το 6, για ασθενείς που έχουν υποστεί Α.Ε.Ε. Αξίζει να σημειώσουμε, ότι οι παρακάτω δοκιμασίες μπορούν να συμπεριληφθούν από το φυσικοθεραπευτή και κατά το πλάνο θεραπείας.

1. Ο φυσικοθεραπευτής υποβοηθά το ημιπληγικό κάτω άκρο να έρθει προς τα εμπρός (σε έκταση), και στη συνέχεια ο ασθενής φέρνει το υγειές μπροστά.

2. Ο ασθενής περπατά μόνος του (με βοήθημα), με το φυσικοθεραπευτή δίπλα να είναι σε ετοιμότητα, να βοηθήσει την κίνηση αν χρειαστεί.

3. Ο ασθενής περπατά 3 μέτρα μόνος του, με ή χωρίς βοήθημα, αλλά χωρίς το φυσικοθεραπευτή να είναι σε ετοιμότητα.

4. Ο ασθενής περπατά 5 μέτρα μόνος του, χωρίς καμία βοήθεια, μέσα σε 10 δευτερόλεπτα.

5. Ο ασθενής περπατά 10 μέτρα χωρίς καμία βοήθεια, σηκώνει 1 σακουλάκι με άμμο από το πάτωμα, και επιστρέφει πίσω στην αρχική του θέση μέσα σε 25 δευτερόλεπτα. (Μπορεί να χρησιμοποιήσει το υγειές άνω άκρο.)

6. Ο ασθενής ανεβαίνει και κατεβαίνει 4 σκαλοπάτια με ή χωρίς βοήθημα, αλλά χωρίς να κρατιέται από την κουπαστή, 3 φορές μέσα σε 35 δευτερόλεπτα.
Διαβάστε περισσότερα...

Ασκήσεις ενδυνάμωσης μέσα στη θάλασσα

Τους καλοκαιρινούς μήνες, που επισκεπτόμαστε συχνά τις πανέμορφες παραλίες της χώρας μας, θα ήταν χρήσιμο να συνδυάζουμε το μπάνιο με τις παρακάτω ασκήσεις. Θα ενδυναμώσουν τους μύες, θα βελτιώσουν το καρδιαναπνευστικό σύστημα, και ταυτόχρονα θα ανέβει η ψυχολογία μας.

Πριν εκτελέσουμε τις ασκήσεις επιβάλλεται να έχουμε κάνει ιατρικές εξετάσεις, να έχει προηγηθεί γεύμα τουλάχιστον 3 ώρες πριν, και να έχουμε ενυδατωθεί επαρκώς. Προτιμήστε τις πρωινές ή απογευματινές ώρες που τα επίπεδα θερμοκρασίας είναι χαμηλότερα.

Η άσκηση μέσα στη θάλασσα έχει πολλαπλά οφέλη. Λόγω της άνωσης αποφεύγουμε τους επίπονους κραδασμούς στο σώμα μας. Επίσης, υπάρχει η αντίσταση που βοηθάει στη μυϊκή ενδυνάμωση. Το νερό ως γνωστόν, είναι καλός απαγωγός θερμότητας, άρα βοηθάει τον ομοιοστατικό μηχανισμό του οργανισμού. Ακόμα, εξαιτίας της υδροστατικής πίεσης συμβάλλει στην καλύτερη αιματική κυκλοφορία.

Όλες οι ασκήσεις που περιγράφονται γίνονται σε βάθος τέτοιο, ώστε η στάθμη της θάλασσας να φτάνει τους ώμους μας. Εκτελέστε τις ασκήσεις σε σετ των 10 επαναλήψεων.

• Βάδισμα. Βαδίστε γρήγορα μέσα στο νερό για 5-10 λεπτά, έχοντας ελαφρώς λυγισμένους τους αγκώνες. Δοκιμάστε να κάνετε και οχτάρια. Αυτή η άσκηση λειτουργεί και ως προθέρμανση. Ενδυναμώνουμε κυρίως: μείζων γλουτιαίο, τετρακέφαλο, γαστροκνήμιο.
• Άρση τεντωμένου σκέλους. Έχοντας μπροστά σας τεντωμένο το 1 χέρι στο ύψος της θάλασσας, προσπαθήστε να το ακουμπήσετε με το αντίθετο πόδι τεντωμένο. Επαναλάβετε εναλλάξ και για τα 2 πόδια. Ενδυναμώνουμε κυρίως: τετρακέφαλο, γαστροκνήμιο, πλάγιους κοιλιακούς.
• Σταυρός. Ανοίξτε τα χέρια πλάγια σε θέση απαγωγής στο ύψος της θάλασσας. Ταυτοχρόνως, κάμπτουμε τα γόνατα –ισχία πάνω, με τα χέρια να ακουμπούν εξωτερικά τις πτέρνες, και ερχόμαστε στην αρχική θέση (σταυρός). Ενδυναμώνουμε κυρίως: κοιλιακούς, λαγονοψοίτη, ορθό μηριαίο, ισχιοκνημιαίους, δελτοειδή, πλατύ ραχιαίο.
• Ψαλίδι. Φέρνουμε ταυτοχρόνως και εναλλάξ, το κάθε πόδι τεντωμένο εμπρός και το αντίθετο πόδι τεντωμένο προς τα πίσω. Κατά την εναλλαγή κάντε ένα μικρό άλμα. Ενδυναμώνουμε κυρίως: τετρακέφαλο, γαστροκνήμιο, κοιλιακούς.
• Πλάγιο ψαλίδι. Κρατήστε ισορροπία με το 1 πόδι. Προσπαθήστε το άλλο πόδι, να το απάγεται 45 μοίρες προς το πλάι, και να το επαναφέρετε γρήγορα. Ενδυναμώνουμε κυρίως: απαγωγούς, προσαγωγούς.
• Άνω άκρα. Με ανοιχτές παλάμες (για περισσότερη αντίσταση) κάμπτουμε τους ώμους προς τα πάνω με τεντωμένους αγκώνες, μέχρι τη στάθμη της θάλασσας, και επαναφέρουμε γρήγορα. Το ίδιο κάνουμε με τους ώμους να έρχονται πλάγια σε θέση απαγωγής και γρήγορης επαναφοράς. Μπορείτε επίσης, αφού λυγίσετε τους αγκώνες να σπρώξετε το νερό προς τα εμπρός (push-up από όρθια θέση). Ενδυναμώνουμε κυρίως: πρόσθια-μέση μοίρα δελτοειδή, δικέφαλο βραχιόνιο, τρικέφαλο βραχιόνιο, πλατύ ραχιαίο, μείζων-ελάσσων θωρακικό.
Διαβάστε περισσότερα...

10 Εργονομικές συμβουλές για εργασία γραφείου

1. Πρώτο μέλημά σας είναι η επιλογή μιας εργονομικής καρέκλας γραφείου. Μπορεί να διαθέτει ροδάκια, ρύθμιση πλάτης – μπράτσων, ή να περιστρέφεται, έτσι ώστε να διευκολύνεται η καθιστική σας εργασία.

2. Να έχετε κοντά σας, τα σημαντικότερα αντικείμενα που χρησιμοποιείτε πιο συχνά, για να αποφεύγετε άσκοπες μετακινήσεις, ή απότομες πλάγιες κάμψεις – στροφές του κορμού.

3. Αφιερώστε λίγα λεπτά πριν ξεκινήσετε την εργασία σας, κάνοντας ήπιες ενεργητικές ασκήσεις αυχένα, ώμων, και οσφύος.

4. Φροντίστε να έχετε ευθειασμένη (σε μετωπιαίο επίπεδο) την σπονδυλική σας στήλη για όση ώρα κάθεστε, και να αποφεύγετε καμπτικές στάσεις του κορμού, ακουμπώντας καλά πίσω στην πλάτη της καρέκλας.

5. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ορθοπεδικό μαξιλαράκι οσφύος, το οποίο υποστηρίζει τη φυσιολογική οσφυϊκή λόρδωση.

6. Υπάρχουν επίσης στο εμπόριο ειδικά υποπόδια, για να στηρίζετε τα κάτω άκρα.

7. Η ιδανική θέση σας στη καρέκλα γραφείου, είναι να σχηματίζεται γωνία 90 μοιρών μεταξύ κορμού, ισχίων, γονάτων και ποδοκνημικών.

8. Να έχετε και τα 2 άνω άκρα πάνω στο γραφείο με χαλαρούς τους ώμους, τους αγκώνες να σχηματίζουν 90 μοίρες, και την πηχεοκαρπική σε ελαφρά έκταση.

9. Είναι ωφέλιμο να κάνετε συχνά διαλλείματα. Για παράδειγμα ανά μία-δύο ώρες να περπατάτε λίγο.

10. Μη ξεχνάτε τέλος να κάνετε αυτοδιατάσεις κυρίως στον αυχένα, στην οσφύ, και στον καρπό. Για αυτοδιάταση του αυχένα, φέρτε το πιγούνι προς το μέσα για να ευθειαστεί η αυχενική μοίρα, και έπειτα κατεβάστε αργά το κεφάλι προς τα κάτω μέχρι να αισθανθείτε ένα ανακουφιστικό τράβηγμα. Μείνετε για 10 δευτερόλεπτα και επαναλάβετε όποτε θέλετε.

Διαβάστε περισσότερα...

Ανισοσκελία

Των Χρήστου Νικήτα Πουλή - Γιάννη Παναγιωτόπουλου (δημοσιευμένο στο basketblog.gr)

Η ανισοσκελία (Leg Length Discrepancy) είναι η παθολογική κατάσταση εκείνη, κατά την οποία παρατηρείται άνισο μήκος μεταξύ των 2 κάτω άκρων ενός ατόμου. Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων έχουν μικρού βαθμού ανισοσκελία (διαφορά 1 cm). Με την ανισοσκελία δημιουργούνται βιομηχανικές αντιρροπιστικές αλλαγές και άρα λανθασμένα φορτία στις αρθρώσεις, που προκαλούν επιπλέον προβλήματα. Στους αθλητές μπάσκετ που οι φορτίσεις είναι μεγαλύτερες, τα επακόλουθα προβλήματα μιας ανισοσκελίας εμφανίζονται νωρίτερα και εντονότερα.

Μερικά από τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει μία ανισοσκελία είναι η πλάγια κλίση λεκάνης που οδηγεί σε σκολίωση της σπονδυλικής στήλης (καταπόνηση των facets,ιερολαγώνιων, οσφυαλγία), η μυϊκή τάση (απαγωγών ισχίου, ραχιαίων),τα trigger points, η άνιση κατανομή φορτίων στα ισχία (μεγαλύτερες φορτίσεις στο ισχίο του μακρύτερου κάτω άκρου, τροχαντηρίτιδα), η άνιση κατανομή φορτίου στα γόνατα, το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας, η πελματιαία απονευροσίτιδα, η ιπποποδία του κοντού κάτω άκρου, και η χωλότητα κατά τη βάδιση.

Χρειάζεται λοιπόν έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση, και άμεση εξατομικευμένη θεραπεία, τόσο για την διόρθωση της ανισοσκελίας όσο και για την αποφυγή των επακόλουθων δυσάρεστων καταστάσεων. Αρχικά αξιολογούμε αν όντως πρόκειται για πραγματική ανισοσκελία (βράχυνση / επιμήκυνση οστών κάτω άκρων) ή πρόκειται για φαινομενική ανισοσκελία (συγκάμψεις, σκολίωση κ.α.). Τα αίτια της ανισοσκελίας που χωρίζονται σε συγγενή και επίκτητα (φλεγμονές, κακώσεις, νευρομυικές παθήσεις,όγκοι, κ.α.), προκαλούν είτε καθυστέρηση είτε επιτάχυνση της ανάπτυξης των οστών των κάτω άκρων.

Για τη μέτρηση της ανισοσκελίας χρησιμοποιώντας μία μεζούρα, μετράμε από την πρόσθια άνω λαγόνια άκανθα ή από τον αφαλό, μέχρι το έσω σφυρό του αντίστοιχου κάτω άκρου, με τον ασθενή σε ύπτια θέση. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο για το άλλο κάτω άκρο και συγκρίνουμε τις μετρήσεις. Βέβαια υπάρχουν ψηφιακές συσκευές που δίνουν ακριβή αποτελέσματα.

Για την αντιμετώπιση μεγάλου βαθμού ανισοσκελίας άνω των 2.5 cm, ο ορθοπαιδικός μπορεί να καταφύγει στην αποτελεσματική λύση της διατατικής οστεογένεσης (Ilizarov), κάτι που απαιτεί όμως μακρύ χρονικό διάστημα αποκατάστασης, και ιδιαίτερη προσοχή σε τυχόν επιπλοκές. Απαραίτητη είναι η μετεγχειρητική φυσικοθεραπεία που περιλαμβάνει:

ηλεκτρικό μυϊκό ερεθισμό,
ισομετρικές-ισοτονικές μυϊκές συσπάσεις,
ελεύθερες ενεργητικές ασκήσεις γειτονικών αρθρώσεων,
αποιδηματική θεραπευτική μάλαξη,
ιδιοδεκτικές ασκήσεις,
εκπαίδευση βάδισης του ασθενή με βακτηρίες,
περιπατητήρα τύπου Π, ή μπαστούνι με το πρότυπο (βοήθημα-πάσχον-υγειές).

Από την άλλη υπάρχει η λύση της κατασκευής ορθοτικών πελμάτων έσω υποδήματος με τη βοήθεια πελματογράφου, ή η εφαρμογή υποπτέρνιας προσθήκης έξω υποδήματος. Η συνεργασία ιατρού - φυσικοθεραπευτή - ορθοπεδικού τεχνήτη, θα βοηθήσει τον ασθενή - αθλητή ώστε τελικά να είναι λειτουργικά ικανός στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Διαβάστε περισσότερα...