Ασκήσεις κινητικής αλυσίδας

Των Χρήστου Νικήτα Πουλή, Γιάννη Παναγιωτόπουλου (δημοσιευμένο στο basketblog.gr)

Κινητική αλυσίδα ονομάζουμε ένα κινητικό σύστημα, που αποτελείται από μεμονωμένα μέλη συνδεδεμένα μεταξύ τους με αρθρώσεις. Μπορεί να έχουμε είτε ανοικτή (ΑΚΑ) είτε κλειστή κινητική αλυσίδα (ΚΚΑ). Αυτό εξαρτάται από το αν το περιφερικό μέλος κινείται ελεύθερα στο χώρο (ΑΚΑ), ή αν έρχεται σε επαφή με σταθερή επιφάνεια όπως το πάτωμα (ΚΚΑ). 

Φανταστείτε για παράδειγμα τον καλαθοσφαιριστή στη γραμμή των ελευθέρων βολών. Τα άνω άκρα θα εργαστούν σε ΑΚΑ και ταυτόχρονα τα κάτω άκρα θα εργαστούν σε ΚΚΑ. Η κινητικότητα μιας κινητικής αλυσίδας εξαρτάται αφενός από τον αριθμό των μελών, και αφετέρου από το είδος των αρθρώσεων που λαμβάνουν μέρος.

Οι διαφορές των δύο τύπων ασκήσεων καθώς και οι εφαρμογές τους στα προγράμματα αποκατάστασης μετά από έναν τραυματισμό, έχουν γίνει αντικείμενο πολλών ερευνών. Γενικά έχει επικρατήσει η θεωρία ότι οι ασκήσεις ΚΚΑ θα πρέπει να προηγούνται των ασκήσεων ΑΚΑ. Αυτό διότι ο καταμερισμός των φορτίων γίνεται σε όλες τις αρθρώσεις που συμμετέχουν στην κινητική αλυσίδα, με συνέπεια να προφυλάσσεται το τραυματισμένο μέλος.

Ουσιαστικά και οι 2 τύποι ασκήσεων αποτελούν προσομοιώσεις των καθημερινών δραστηριοτήτων μας, άρα δεν θα ήταν καλό να αποκλείαμε κάποιον τύπο σε ένα πλάνο αποκατάστασης. Εκείνο όμως που θέλει μεγάλη προσοχή, είναι η επιλογή της κατάλληλης χρονικής στιγμής που θα μεταβούμε από τον ένα τύπο στον άλλο.

Ο φυσικοθεραπευτής και αργότερα ο γυμναστής μετά από συνεχή επικοινωνία, αναλαμβάνουν την ασφαλή λειτουργική αποκατάσταση και εκγύμναση του αθλητή.
Στην παρακάτω εικόνα παρατηρούμε αριστερά την κατανομή των φορτίων σε 3 αρθρώσεις (ποδοκνημική, γόνατο, ισχίο) σε άσκηση ΚΚΑ, ενώ δεξιά επιβαρύνεται μόνο το γόνατο σε άσκηση ΑΚΑ.

Ενδεικτικές ασκήσεις ΚΚΑ (CKC) κάτω άκρων
Squats deadlifts, lunges, power cleans

Ενδεικτικές ασκήσεις ΚΚΑ (CKC) άνω άκρων και κορμού
Push-ups και όλες οι υποκατηγορίες τους, pull-ups ή chin-ups, και dips.

Ενδεικτικές ασκήσεις ΑΚΑ (OKC) άνω άκρων και κορμού
Biceps curl
Lying triceps extensions
Bench press

Ενδεικτικές ασκήσεις ΑΚΑ (OKC) κάτω άκρων
Leg extension
Leg curl
                                    

Διαβάστε περισσότερα...

10 Συμβουλές για τις διατάσεις

1. Η εφαρμογή σωστών διατάσεων θα σας βοηθήσει στη βελτίωση της ελαστικότητας των μυών, στην πρόληψη τραυματισμών, καθώς και στην αποθεραπεία μετά από έντονη άσκηση.

2. Ο καθένας λόγω γενετικών διαφορών, διαφορετικής φυσικής κατάστασης, ή διαφορετικής ηλικίας, έχει συγκεκριμένα όρια σε μια διάταση. Γενικός κανόνας είναι ότι η διάταση εφαρμόζεται μέχρι τα όρια του πόνου, ώστε να αισθανόμαστε ένα ευχάριστο τράβηγμα του μυός.

3. Όταν εφαρμόζουμε διάταση πριν κάποια δραστηριότητα, καλό είναι προηγείται προθέρμανση λίγων λεπτών, ώστε ο μυς να είναι πιο ελαστικός.

4. Κατά την αποθεραπεία και μετά τις διατάσεις, είναι χρήσιμο να εφαρμόζουμε κρυοθεραπεία στους διατεταμένους μύες, ώστε να αποφύγουμε τυχόν φλεγμονώδεις διεργασίες.

5. Διατάσεις μπορούν να εφαρμοστούν και σε άτομα τρίτης ηλικίας. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή από το φυσικοθεραπευτή, λόγω πιθανής οστεοπόρωσης και μυϊκής βράχυνσης του ασθενή.

6. Οι διατάσεις αντενδείκνυται σε τραυματισμούς οξείας φάσης ή σε κάποιες παθολογικές καταστάσεις. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητη η ιατρική συμβουλή πριν εφαρμοστούν.

7. Είναι ωφέλιμο για τον καθένα, να διδαχθεί από το φυσικοθεραπευτή αυτοδιατάσεις, και να τις εφαρμόζει όποτε κρίνεται αναγκαίο.

8. Μια διάταση έχει διάρκεια από 6 εώς 20 δευτερόλεπτα.

9. Εκτελούμε αργές και όχι απότομες βεβιασμένες κινήσεις. Αυτό γίνεται για να μην ενεργοποιηθούν αντανακλαστικοί μηχανισμοί όπως τα τενόντια όργανα Goltzi και η μυϊκή άτρακτος, που προκαλούν μυϊκή σύσπαση.

10. Ιδιαίτερα αποτελεσματική τεχνική θεωρείται η διάταση P.N.F. (κράτα – χαλάρωσε). Μετά από μια ισομετρική σύσπαση πετυχαίνουμε μεγαλύτερη μυϊκή χάλαση, και άρα αποτελεσματικότερη διάταση.

Διαβάστε περισσότερα...

Ομιλία στη Θεσσαλονίκη

Με πολύ ευχάριστες αναμνήσεις θα θυμάμαι την ομιλία που έδωσα στο 1ο Συνέδριο Σωματικής Άσκησης και Φυσικοθεραπείας στην Τρίτη Ηλικία, μέσα στην κατάμεστη αίθουσα ’’Βούλα Πατουλίδου’’, του Grand Hotel Palace. Το συνέδριο διοργανώθηκε στις 14-16 Δεκεμβρίου 2012, στη Θεσσαλονίκη, από την Ελληνική Εταιρεία Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών (Alzheimer Hellas), καθώς και από το Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων (PINDis).

Πραγματικά το επιστημονικό επίπεδο των εργασιών που παρουσιάστηκαν ήταν αρκετά υψηλό, ενώ δόθηκε η ευκαιρία γόνιμου διαλόγου μεταξύ των συνέδρων. Να τονίσουμε ακόμη, ότι μετά το πέρας των εργασιών του συνεδρίου χορηγήθηκαν στους συμμετέχοντες 11 μόρια Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Η ομιλία μου είχε θέμα: Φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στους ηλικιωμένους. Παρακάτω σας παρουσιάζω περιληπτικά την εργασία.

Περίληψη

Πρωτίστως, ο φυσικοθεραπευτής πριν καταστρώσει το πλάνο αποκατάστασης με τους αντίστοιχους θεραπευτικούς στόχους, θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό (ατομικό, οικογενειακό, περιβαλλοντικό) και ταυτόχρονα θα λάβει υπόψη του τις οδηγίες από το θεράποντα ιατρό. Οι συχνότερες παθολογικές καταστάσεις στους ηλικιωμένους είναι οι διαταραχές αρτηριακής πίεσης (αθηρωμάτωση, αρτηριοσκλήρυνση), ο σακχαρώδης διαβήτης, τα κολοβώματα, οι καρδιοαναπνευστικές παθήσεις (Κ.Α., Χ.Α.Π., βηματοδότης), η οστεοπόρωση, η εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα, οι νευρολογικές διαταραχές (άνοια, Parkinson, Α.Ε.Ε., Σ.Κ.Π.), οι όγκοι (λεμφοίδημα μετά από μαστεκτομή), καθώς και η κατάθλιψη που συνοδεύεται από συχνές πτώσεις. Η πάροδος των χρόνων έχει επιπτώσεις στο μυικό ιστό (μυϊκή ατροφία, μείωση δύναμης, αύξηση των trigger points, μείωση κινητικών μονάδων, μείωση ιδιοδεκτικότητας), στο σκελετό (οστεοπόρωση, οστεοαρθρίτιδα, δυσκαμψία, μείωση σωματικού ύψους), ή στο νευρικό σύστημα (ν. Alzheimer, ν. Parkinson). Προτείνεται φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα ανά περίπτωση. Σε βαριά περιστατικά, έχουμε τους μακροχρόνια κατακεκλιμένους ασθενείς. Κύριο μέλημα του φυσικοθεραπευτή στους ασθενείς αυτούς, είναι να εφαρμόσει τις κατάλληλες τεχνικές για την αποφυγή επιπλοκών (κατακλίσεις, αγκυλώσεις, οιδηματώδη άκρα, μυικές βραχύνσεις, ατροφίες, συλλογή βρογχικών εκκρίσεων, φλεφοθρόμβωση). Η άσκηση στους ηλικιωμένους είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη αφού συμβάλλει στην ευκαμψία των αρθρώσεων, στο σκελετό, στην ελαστικότητα, στη μυϊκή ενδυνάμωση, στη βελτίωση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος, και στη ψυχική ευεξία. Τα 3 θεραπευτικά σχήματα με τα οποία μπορεί να εφαρμοστεί είναι ατομικά, ανά ζεύγη, ή ομαδικά (σχήμα Π). Συμπερασματικά, ο φυσικοθεραπευτής σε συνεργασία με τους άλλους επαγγελματίες υγείας, θέτει εξατομικευμένους στόχους για κάθε ασθενή με κύριο μέλημα τη λειτουργικότητα και την αυτοεξυπηρέτησή του.

Ιωάννης Σ. Παναγιωτόπουλος
Φυσικοθεραπευτής, πτυχ. Α.Τ.Ε.Ι. Αθηνών
Μ.Φ.Η. Ο Άγιος Γεώργιος

Διαβάστε περισσότερα...

1ο Συνέδριο Σωματικής Άσκησης και Φυσικοθεραπείας στην Τρίτη Ηλικία

Το Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων (P.I.N.Dis) και η Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer & Συγγενών Διαταραχών (Alzheimer Hellas) σας προσκαλούν στο 1ο Συνέδριο Σωματικής Άσκησης και Φυσικοθεραπείας στην Τρίτη Ηλικία, που θα πραγματοποιηθεί στις 14 - 16 Δεκεμβρίου 2012, στο Grand Hotel Palace, Μοναστηρίου 305 - 307, Θεσσαλονίκη.

Η θεματολογία του συνεδρίου περιλαμβάνει:
• Φυσική δραστηριότητα, σωματική άσκηση, ευεξία και ποιότητα ζωής
• Ενεργός γήρανση και προαγωγή υγείας
• Ισορροπία, πτώσεις και κατάγματα
• Αξιολόγηση της φυσικής δραστηριότητας και της άσκησης
• Αποκατάσταση
• Χρήση νέων τεχνολογιών
• Νοητική – συναισθηματική λειτουργία και σωματική άσκηση
• Φυσική δραστηριότητα και άνοια
• Αξιολόγηση της φυσικής δραστηριότητας και της άσκησης ΙΙ

Προθεσμία υποβολής περιλήψεων και αναρτημένων ανακοινώσεων (posters) εώς τις 30/11/2012, στο email: cmouz@alzheimer-hellas.gr

Επικοινωνία:

Tηλ: 2310 810411
Email: info@alzheimer-hellas.gr
www.alzheimer-hellas.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ολοκληρώθηκε ο κύκλος σεμιναρίων Οκτωβρίου - Νοεμβρίου

Με ιδιαίτερη επιτυχία ολοκληρώθηκε ο κύκλος εκπαιδευτικών σεμιναρίων Οκτωβρίου - Νοεμβρίου, που διοργανώθηκαν σε εβδομαδιαία συχνότητα, υπό την καθοδήγηση του βραβευμένου φυσικοθεραπευτή Παναγιωτόπουλου Ιωάννη.

Στα σεμινάρια έλαβαν μέρος φυσικοθεραπευτές (εργαστηριούχοι, κλινικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες, εθνικών ομάδων, αθλητικών συλλόγων, βοηθοί), νοσηλευτές διαφόρων βαθμίδων, εργοθεραπευτές, φοιτητές των Τ.Ε.Ι., Ι.Ε.Κ., και κολλεγίων. Τα 4 θέματα που αναπτύχθηκαν είναι η αθλητική και θεραπευτική μάλαξη, η φυσικοθεραπεία στην τρίτη ηλικία, η ιδιοδέκτρια νευρομυική διευκόλυνση P.N.F., και οι πρώτες βοήθειες.

Οι συμμετέχοντες κατάφεραν να εμπλουτίσουν τις επιστημονικές τους γνώσεις, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε εργαστηριακό επίπεδο. Παράλληλα αναπτύχθηκαν ωφέλιμες συζητήσεις μεταξύ των μελών, μέσα από ανταλλαγή απόψεων από την καθημερινή κλινική τους εμπειρία.

Θερμές ευχαριστίες αξίζουν αρκετοί συνάδελφοι, που ξεκίνησαν από επαρχιακές πόλεις (Αίγιο, Τρίκαλα) για να παρακολουθήσουν τα εκπαιδευτικά σεμινάρια. Εντέλει, οι εντυπώσεις όλων ήταν θετικές, ενώ εκφράστηκε από πολλούς η επιθυμία για τη διοργάνωση νέων σεμιναρίων στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα...

10 Συμβουλές για τους μοτοσικλετιστές

1. Επέλεξε το κατάλληλο μέγεθος κράνους ανάλογα με το μέγεθος του κρανίου σου, ώστε να εφαρμόζει σταθερά στο κεφάλι. Είναι προτιμότερο να το αισθάνεσαι λίγο σφιχτό παρά χαλαρό, γιατί έτσι και αλλιώς με τη χρήση το εσωτερικό του κράνους θα χαλαρώσει.

2. Το κράνος προστατεύει από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μετά από τυχόν συγκρούσεις του κράνους ή λόγω παλαιότητάς του, θα πρέπει να αντικαθιστάται με καινούριο.

3. Προμηθευτείτε τον κατάλληλο ρουχισμό, που θα σας προστατεύσει από το κρύο, τον ήλιο και τη βροχή.

4. Οδηγός και συνεπιβάτης επιβάλλεται να φορούν μεταξύ άλλων, παντελόνια καθώς και κλειστά υποδήματα. Πέρα από τυχόν εκδορές, θα σας προστατεύσουν από τον ήλιο, από εγκαύματα λόγω εξάτμισης, από τσιμπήματα εντόμων, ή και από πετραδάκια προπορευόμενων οχημάτων.

5. Ο/η συνεπιβάτης είναι καλό να έχει σταθερή στάση του σώματος. Επίσης, να είναι όσο το δυνατόν κοντά στον οδηγό και να κρατιέται από αυτόν ή από τις χειρολαβές. Ο συνεπιβάτης με τη σωστή στάση αυξάνει απλά το συνολικό βάρος μοτοσυκλέτας-επιβατών, και δεν επηρεάζει την ισορροπία.

6. Αν θέλετε να μεταφέρετε πράγματα, φροντίστε τα φορτία να είναι ισομερώς κατανεμημένα για να μην επηρεάζουν την ισορροπία σας. Υπάρχουν στο εμπόριο ειδικές πλαϊνές βαλίτσες για τις μοτοσυκλέτες.

7. Αν έχετε σκοπό να κάνετε ταξίδι με τη μοτοσυκλέτα σας, φροντίστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα να σταματάτε σε ένα parking και να περπατάτε λίγο.

8. Να ενυδατώνεστε καλά ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες.

9. Να τρώτε ελαφριά γεύματα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αν φάτε βαριά είναι σίγουρο ότι θα σας φέρει υπνηλία και θα μειώσει αισθητά τη συγκέντρωσή σας.

10. Προσαρμόστε την ταχύτητά σας με γνώμονα πάνω από όλα την ασφάλεια (οδόστρωμα, καιρικές συνθήκες, κατάσταση μοτοσυκλέτας, χρόνος αντίδρασης οδηγού, εμπειρία κ.α.)

Διαβάστε περισσότερα...

Το σύνδρομο αλτών

Των Χρήστου Νικήτα Πουλή, Γιάννη Παναγιωτόπουλου (δημοσιευμένο στο basketblog.gr)

Τo σύνδρομο αλτών, ανήκει στα σύνδρομα υπέρχρησης και πρόκειται για την παθολογική βλάβη του επιγονατιδικού τένοντα (τενοντοπάθεια) στον άνω ή στον κάτω πόλο της επιγονατίδας εώς το κνημιαίο όγκωμα. Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται συνήθως σε αθλήματα που απαιτούν άλματα και εκρηκτικές κινήσεις όπως στο μπάσκετ, στο χάντμπολ, στο άλμα εις ύψος και στο βόλεϊ. Ο όρος γόνατο του άλτη (Jumper’ s knee) χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Blazina το 1973. Η ονομασία αυτή προφανώς δόθηκε εξαιτίας της μεγάλης συχνότητας του φαινομένου σε άλτες αθλητές. Η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα εμφανίζεται κατά 70% περίπου στον κάτω επιγονατιδικό πόλο, κατά 20% περίπου στον άνω επιγονατιδικό πόλο, καθώς και κατά 10% περίπου στο κνημιαίο όγκωμα.

Τα αίτια του συνδρόμου δεν έχουν εντοπιστεί πλήρως. Πάντως μέχρι σήμερα έρευνες δείχνουν, ότι ευθύνονται οι επαναλαμβανόμενες εκρηκτικές μυικές συσπάσεις του τετρακεφάλου μυός.
Οι τένοντες είναι τα ανατομικά μόρια ινώδους συνδετικού ιστού μέσω των οποίων τελείτε η έκφυση και η κατάφυση τον μεγάλων - μακρών μυών στα οστά. Μακροσκοπικά χαρακτηρίζονται από λευκή, υποκυανίζουσα ή υποκίτρινη χροιά (φίλντισι) και στιλπνότητα.
Μικροσκοπικά αποτελούνται από πυκνό κανονικό ινώδη συνδετικό ιστό (κολλαγόνες ίνες που στους μακρούς τένοντες είναι παραλλήλως, ελικοειδώς και κυματοειδώς).

Οι παθολογικές καταστάσεις των τενοντοπαθειών διακρίνονται σε:
(1) Παρατενοντίτιδα (paratenotitis), με φλεγμονή μόνο του περιβάλλοντος του τένοντα ιστού και τυπικό κριγμό στην κλινική εξέταση,
(2) Τενοντίτιδα (tendinitis), με συμπτωματική εκφύλιση του τένοντα, αγγειακή διάσπαση και φλεγμονώδη αντίδραση επούλωσης.
(3) Τενοντοπάθεια (tendinosis), με μη φλεγμονώδη ενδοτενοντική εκφύλιση
(4) Παρατενοντίτιδα (paratenotitis) με τενοντοπάθεια (tendinosis).

Τα συμπτώματα του jumper's knee ειναι:
Πόνος στο κάτω μέρος και μπροστά από την επιγονατίδα, ιδίως κατά την ψηλάφηση.
Πόνος και δυσκαμψία μετά από άσκηση.
Πόνος κατά τη συστολή των μυών του τετρακεφάλου.
Ο τραυματισμένος τένοντας μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερος από τη μη προσβεβλημένη πλευρά.
Ο ασθενής χρήζει ιατρικής και φυσικοθεραπευτικής φροντίδας, από τα πρώτα κιόλας συμπτώματα ώστε να αποφύγει τυχόν μεγαλύτερη βλάβη όπως ολική ρήξη του επιγονατιδικού τένοντα. Σε περίπτωση ολικής ρήξης τότε η λύση της χειρουργικής επέμβασης είναι μονόδρομος.

Προδιαθεσικοί παράγοντες
(1) Η πιο ευθυγραμμισμένη γωνία Q (λιγότερο από 12º στους άνδρες και από 15º στις γυναίκες),
(2) παθήσεις του ισχίου (ραιβό ισχίο και femoral anteversion),
(3) παθήσεις του μηρού ("σφικτοί" τετρακέφαλοι μηριαίου μύες, "σφικτοί" οπίσθιοι μηριαίοι μύες, ατροφία τετρακεφάλου μηριαίου μυός),
(4) παθήσεις του γόνατος ("υπερκινητική" ή "υποκινητική" επιγονατίδα, κακή ευθυγράμμιση εκτακτικού μηχανισμού, "χονδρομαλάκυνση" επιγονατίδας, διατεταμένη χορδή μεταξύ λαγονοκνημιαίας ταινίας και επιγονατίδας),
(5) παθήσεις του άκρου ποδός (περιορισμένη ραχιαία έκταση ποδοκνημικής, υπερβολικός πρηνισμός, υπερβολικά ταχύς πρηνισμός ακόμη και στα όρια φυσιολογικού εύρους κίνησης, πλατυποδία και δύσκαμπτη κοιλοποδία),
(6) λήψη επιγονατιδικού μοσχεύματος,
(7) χρησιμοποίηση της κεντρικής διατενόντιας (transpatellar) πύλης εισόδου σε αρθροσκοπικές επεμβάσεις, η εξ αυτής τενοντοπάθεια όμως δεν θεωρείται ως ιατρογενής εκφύλιση αλλά ως φυσιολογική επουλωτική εξέλιξη της χειρουργικής οπής,
(8) οι σωματοτυπικές διαφοροποιήσεις των αθλητών με τους εξωγενείς παράγοντες (τύπος άθλησης, μέθοδος, ένταση, συχνότητα και δάπεδο προπόνησης.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας (οξεία φάση), μετά την εμφάνιση του συνδρόμου, ο ασθενής λαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή του ιατρού (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδες) και ακολουθεί τον κανόνα Κρυοθεραπεία - Ανάρροπη θέση - Περίδεση - Ανάπαυση Κ.Α.Π.Α, για την αντιμετώπιση της φλεγμονής. Μετά την απομάκρυνση της φλεγμονής (υποξεία - χρόνια φάση), ο φυσικοθεραπευτής σχεδιάζει προσεκτικά ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα θεραπείας ώστε ο επιγονατιδικός τένοντας να επουλωθεί πλήρως, και να μπορεί να δεχτεί τα ανάλογα φορτία χωρίς να υποτροπιάσει.

Ενδεικτικά ο φυσικοθεραπευτής επιστρατεύει τις παρακάτω μεθόδους:
Ηλεκτροθεραπευτικά ρεύματα (TENS, FES, ιοντοφόρεση).
Laser χαμηλής ισχύος.
Υπέρηχος (3MHz) διακοπτόμενος (φωνοφόρεση).
Θεραπευτική μάλαξη με χρήση φαρμακευτικών αλοιφών.
GRASTON Tech
A.R.T Tech. (Active Release Techniques)
Προοδευτικές ασκήσεις ενδυνάμωσης (π.χ. έσω πλατύ).
Διατατικές ασκήσεις περιαρθρικών μυών (P.N.F.)
Ιδιοδεκτικές ασκήσεις αυξανόμενης δυσκολίας.
Κρυοθεραπεία
Εφαρμογή tape, kinesiotape, leukotape, η οποία θα διευρύνει την κατανομή φορτίων, που σημαίνει μικρότερη επιβάρυνση στον επιγονατιδικό τένοντα.

Η χρήση ορθοπεδικών βοηθημάτων όπως ο υποεπιγονατιδικός ιμάντας με σιλικόνη, ή ο κηδεμόνας γόνατος neoprene με ελαστικά ελάσματα, θα βοηθήσουν τον αθλητή να επιστρέψει στις δραστηριότητές του πάντα υπό την εποπτεία του φυσικοθεραπευτή και του γυμναστή (όπως σας έχουμε προαναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα "η άψογη συνεργασία γιατρού - φυσικοθεραπευτή, φυσικοθεραπευτή - γυμναστή" μπορεί να αποτρέψει αλλά και να επιλύσει πολλά προβλήματα με αποτέλεσμα ο προπονητής να έχει ετοιμοπόλεμους όλους τους αθλητές-ριες του).

Διαβάστε περισσότερα...