Με τον όρο ραιβόκρανο ονομάζουμε την μόνιμη ακούσια μυϊκή σύσπαση της περιοχής του αυχένα. Μια επώδυνη κατάσταση για τον ασθενή που έχει ως επίπτωση τον περιορισμό των κινήσεων της αυχενικής μοίρας και την παρέκκλιση της κεφαλής από τη φυσιολογική ανατομική θέση. Συνήθως γίνεται έντονος μυϊκός σπασμός του ενός από των 2 στερνοκλειδομαστοειδών, με αποτέλεσμα να παρατηρείται πλάγια κλίση κεφαλής προς τη μεριά του προβλήματος, και στροφή κεφαλής προς την αντίθετη πλευρά.
Υπάρχει περίπτωση το ραιβόκρανο να είναι συγγενές, να εμφανίζεται δηλαδή εξαρχής από τη γέννηση του ατόμου, που πολύ πιθανό να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση, αν δεν προκύψει αυτόματη βελτίωση. Τις περισσότερες φορές όμως το ραιβόκρανο είναι επίκτητο προερχόμενο από τραυματισμό, απότομη κίνηση, σπονδυλολίσθηση, κακή στάση, αρθρική δυσλειτουργία, δισκοπάθεια, ή και ψυχολογικό παράγοντα.
Η συντηρητική θεραπεία του ραιβόκρανου, περιλαμβάνει τις πρώτες μέρες ανάπαυση, ακινησία (χρήση ορθοπεδικού κολάρου), και τη προτεινόμενη φαρμακευτική αγωγή του ιατρού (μυοχαλαρωτικά, αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη). Όταν υποχωρήσουν τα έντονα συμπτώματα, η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον ασθενή. Ένα γενικό πλάνο φυσικοθεραπείας παρουσιάζεται παρακάτω:
• Ηλεκτροθεραπεία (αναλγητικά ρεύματα TENS)
• Θερμοθεραπεία (π.χ. υπέρηχος 1MHz, θερμά επιθέματα)
• Τεχνικές χαλάρωσης
• Θεραπευτική μάλαξη
• Kινησιοθεραπεία με ήπιες παθητικές - ενεργητικές ασκήσεις
• Τεχνικές κινητοποίησης (Manual Therapy)
• Διατάσεις – διδασκαλία αυτοδιατάσεων
• Εφαρμογή Kinesiotape
• Διδασκαλία σωστής στάσης κατά τη διάρκεια της μέρας και του ύπνου
Υπάρχει περίπτωση το ραιβόκρανο να είναι συγγενές, να εμφανίζεται δηλαδή εξαρχής από τη γέννηση του ατόμου, που πολύ πιθανό να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση, αν δεν προκύψει αυτόματη βελτίωση. Τις περισσότερες φορές όμως το ραιβόκρανο είναι επίκτητο προερχόμενο από τραυματισμό, απότομη κίνηση, σπονδυλολίσθηση, κακή στάση, αρθρική δυσλειτουργία, δισκοπάθεια, ή και ψυχολογικό παράγοντα.
Η συντηρητική θεραπεία του ραιβόκρανου, περιλαμβάνει τις πρώτες μέρες ανάπαυση, ακινησία (χρήση ορθοπεδικού κολάρου), και τη προτεινόμενη φαρμακευτική αγωγή του ιατρού (μυοχαλαρωτικά, αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη). Όταν υποχωρήσουν τα έντονα συμπτώματα, η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον ασθενή. Ένα γενικό πλάνο φυσικοθεραπείας παρουσιάζεται παρακάτω:
• Ηλεκτροθεραπεία (αναλγητικά ρεύματα TENS)
• Θερμοθεραπεία (π.χ. υπέρηχος 1MHz, θερμά επιθέματα)
• Τεχνικές χαλάρωσης
• Θεραπευτική μάλαξη
• Kινησιοθεραπεία με ήπιες παθητικές - ενεργητικές ασκήσεις
• Τεχνικές κινητοποίησης (Manual Therapy)
• Διατάσεις – διδασκαλία αυτοδιατάσεων
• Εφαρμογή Kinesiotape
• Διδασκαλία σωστής στάσης κατά τη διάρκεια της μέρας και του ύπνου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου